« فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْه اَللَّيْلُ رَءا كَوْكَباً قالَ هذا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لا أُحِبُّ اَلآفِلِينَ 6 : 76 » ( 1 ) ( وقتى كه شب براى ابراهيم تاريك گشت ، ستاره را ديد ، گفت : اين پروردگار من است ، موقعى كه ستاره غروب كرد ، گفت : من غروب كنندگان را دوست نمىدارم ) « إِذا تُتْلى عَلَيْه آياتُنا قالَ أَساطِيرُ اَلأَوَّلِينَ . سَنَسِمُه عَلَى اَلْخُرْطُومِ 68 : 15 - 16 . » ( 2 ) ( وقتى كه آيات ما به آن تبهكار خوانده مىشود ، مىگويد : اينها افسانه هاى گذشتگان است . پليديهاى او را روى بينى به عنوان نشانه نصب خواهيم كرد . )