تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 330

مساهمون:

ص٣٣٠

سؤال كردن از عيسى عليه السلام كه در وجود از همه صعبها صعبتر چيست ؟

( ( 113 ) ) گفت عيسى را يكى هشيار سر چيست در هستى ز جمله صعبتر ؟ ( ( 114 ) ) گفتش اى جان صعبتر خشم خدا كه از آن دوزخ همىلرزد چو ما ( ( 115 ) ) گفت ازين خشم خدا چه بود امان ؟ گفت ترك خشم خويش اندر زمان كظم غيظ است اى پسر خط امان خشم حق ياد آور و در كش عنان ( ( 116 ) ) پس عوان كه معدن اين خشم گشت خشم زشتش از سبع هم در گذشت ( ( 117 ) ) چه اميدستش به رحمت جز مگر باز گردد ز ان صفت آن بىهنر ( ( 118 ) ) گر چه عالم را از ايشان چاره نيست اين سخن اندر ضلال افكند نيست ( ( 119 ) ) چاره نبود هم جهان را از چمين ليك نبود آن چمين ماه معين

آيه

« اَلَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي اَلسَّرَّاءِ وَاَلضَّرَّاءِ وَاَلْكاظِمِينَ اَلْغَيْظَ وَاَلْعافِينَ عَنِ اَلنَّاسِ وَالله يُحِبُّ اَلْمُحْسِنِينَ » 3 : 134 ( 1 ) ( آنان كه در آسانىها و سختىها ( يا در شادى و اندوه ) انفاق مىكنند و خشم خود را فرو مىنشانند و مردم را عفو مىكنند و خداوند احسان كنندگان را دوست مىدارد ) -

روايت

« سئل النَّبىّ عليه السلام ما يبعد من غضب الله تعالى ؟ قال ان لا تغضب » ( 2 ) ( از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پرسيده شد كه چيست كه انسان را از غضب خدا دور مىكند ؟ فرمود : آن كه خشم خود را فرو بنشانى .

هامش
( 1 ) سوره آل عمران ، آيهء 138 . .
( 2 ) مستدرك الوسائل ، ج 2 ص 326 از المنية ، شهيد ثانى . .