تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 145

مساهمون:

ص١٤٥
به ديدارش مىروند گل و رياحين است . اين آتشهاى طبيعى ظاهر سازنده‌اى دارد ولى در حقيقت كارى جز سوز زندگى ندارند ، در حالى كه شمع دين در هنگام وصال دل افروزى خود را نمودار مىسازد . شعله شمع دين الهى شكل آتش دارد ولى نورى است پاك و سازنده و براى كسانى كه در پيشگاه دين حضور مىيابند نور روشنگر و براى آنان كه دور از ديناند آتشى است سوزاننده ، آرى اين قاعده كلى است : -
حاضران از غايبان خوشحالتر غايبان را نيست توفيق خبر
اين سخن را هم در اين جا پايان دهيم و برويم بسراغ عاشق بخارايى و صدر جهان .