بدان كه در راه حق بايد به آن نذر و پيمان وفا كنى اما -
« تا يار كه را خواهد و ميلش به كه باشد »
بار الها ، در كارها و در جريانات زندگى عهدها بستيم و نذرها كرديم و سوگندها ياد نموديم ، كجاست توانايى وفا كردن به آنها ، ما عاجز و مضطريم . اگر فضل و عنايتت دستگير ما نشود ، چه رسوايىها كه نصيب ما نخواهد گشت .
خداوندا ، كرم و عنايتت را بر ما ناتوانان كاروانيان هستى بفرست و ما را در پيمانهايى كه مىبنديم ثابت قدم فرما .
بر مىگرديم به داستان خود : در همان لحظه كه درويش فقير پيمان شكنى كرد اسير نتيجهء كار خود شد و حق جل و علا گوشمالش داد ، گويى بىنوا نشنيده بود كه خدايش گفته است : « به پيمانها وفا كنيد « . گروهى از دزدان در آن محل بودند براى مخفى كردن طلا و نقره هاى مسروقه كه با خود داشتند ، به آن كهسار پناهنده شده و منزل ساختند .