اى محبوب نمكين ، وقتى كه به مطلوب رسيدى ، آن دانش كه وسيلهء وصول به مطلوب بود ، قبيح خواهد گشت . موقعى كه به صعود به آسمان موفق شدى ، جستجوى نردبان لغو و بىهوده است ، مگر براى انجام وظيفهء تعليم و تربيت ديگران ، زيرا در پيش گرفتن راه خير پس از ورود به خود خير پوچ و بىمعنى است .
در آن هنگام كه آيينه جلى و روشن به دست دارى كه كاملًا صورت را نشان مىدهد صيقلى كردن آن از روى نادانى است .
تو كه در مقابل محبوب نشستهاى ، جستجوى نامه و پيك آن محبوب زشت خواهد بود .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 169
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص١٦٩