هامش
هشتم : پيامبر ( ص ) ، در برخى روايات در حقّ اهل بيت فرموده است : « آنها هرگز شما را از دروازهء هدايت خارج نمىكنند و هيچ گاه شما را به دروازهء گمراهى واردتان نمىسازند . » نهم : پيامبر ( ص ) ، در برخى از احاديث ثقلين صراحتا ، عصمت اهل بيت را تبيين فرموده است ، و عصمت همان گونه كه در جاى خود اثبات شده است مستلزم امامت مىباشد .
بعضى از علماى بزرگ اهل سنّت ، به مقتضاى قرآن و سنت و به ويژه حديث ثقلين به عصمت اهل البيت ( ع ) اعتقاد يافتهاند .
م - حديث ثقلين بر داناتر بودن اهل بيت دلالت دارد ، زيرا :
اوّل : پيامبر ( ص ) ، همراه با قرآن ، آنها را « ثقلين » خوانده است و اين حكايت از داناتر بودن آنها دارد .
از سوى ديگر علماى اهل سنّت در بيان وجه تسميهء كتاب و سنّت به « ثقلين » گفتهاند : « زيرا دين به سبب آن دو صلاح و آبادانى مىيابد » ، و اين دليل ديگرى است بر داناتر بودن ايشان .
دوم : پيامبر ( ص ) در اين حديث ، اهل بيت را با قرآن قرين ساخته است . . .
سوم : پيامبر ( ص ) در اين حديث به مردم دستور داده است علم را از آنها فرا گيرند ، در حالى كه اگر در ميان اصحاب او و ديگران كسانى داناتر از ايشان يافت مىشدند پيامبر ( ص ) امّت را پس از خود به آنها ارجاع مىداد و حال آن كه صراحتا دستور داده است همگى بايد علم را از اهل بيت فرا بگيرند .
چهارم : از محتواى اين حديث چنين به دست مىآيد كه علوم پيامبر ( ص ) با وراثت به امير المؤمنين ( ع ) منتقل مىشود و اين دليلى است آشكار در داناتر بودن حضرت ( ع ) .
پنجم : پيامبر ( ص ) در برخى از احاديث رسيده فرموده است : « اين دو از يك ديگر جدا نمىشوند تا در كنار حوض كوثر بر من وارد آيند ، من اين را از خداى خويش خواستهام ، پس بر آن دو پيشى نگيريد كه هلاك شويد و از آن دو عقب هم نمانيد كه به نابودى كشانده شويد و به آنها چيزى نياموزيد كه از شما داناترند » . علماى اهل سنّتى كه حديث پيشگفته را روايت كردهاند در پى يادآور خواهيم شد .
ن - دلالت لفظ خلافت بر امامت در اين حديث :
پيامبر اكرم ( ص ) در برخى از احاديث قرآن و عترت را به « دو خليفه » تعبير كرده است و بر اين اساس در دلالت حديث بر امامت امير المؤمنين ( ع ) ديگر جايى براى ترديد باقى نمىماند .
س - پيشى گرفتن بر اهل بيت ، گمراهى است :
پيامبر در حديث ثقلين مىفرمايد : « از اهل بيت من پيشى نگيريد كه نابود مىشويد » ، و اين حاكى از خلافت اهل بيت ( ع ) است و دلالت بر آن دارد كه پيشى گرفتن بر امير المؤمنين ( ع ) در خلافت - كه سرور اهل بيت است - هلاكت و گمراهى است .
شيخ نعمانى در الغيبة / 51 - 43 سخن مفصّلى پيرامون اين حديث دارد كه ما چكيدهاى از آن را در اين جا مىآوريم :