( 1 ) ابو ذر « 1 » - مىگويد : پيامبر ( ص ) فرمود : اهل بيت من همچون كشتى نوح است ، هر كه بر آن سوار شود نجات يابد و هر كه از آن كناره گيرد غرق گردد « 2 » ، و هر كه در آخر الزمان با
هامش
( 1 ) همان / 134 ، ح 177 ، نيز در همان جا / 133 ، ح 175 به اختصار .
( 2 ) سيّد شرف الدّين در مراجعات / 77 - 76 مىگويد :
« اين نهايت توانايى است نسبت به ملزم كردن امت در پيروى از آنها و باز داشتنشان از مخالفت با ايشان ، و من در ميان همهء زبانهاى بشرى در اين مطلب ، رساتر از اين حديث نمىيابم . . .
شما مىدانيد كه مقصود از تشبيه اهل بيت به كشتى نوح ، آن است كه هر كس در دين بديشان پناهنده شد و فروع و اصولش را از امامان معصوم گرفت از عذاب آتش نجات مىيابد و كسى كه از آنها كناره گرفت همچون كسى است كه به روز توفان به كوهى پناه مىبرد تا آن كوه او را از امر الهى حفظ كند ولى در آب غرق خواهد شد و چنين كسى در دوزخ خواهد بود و پناه بر خداى مىبريم . » سيّد حامد حسين در خلاصهء عبقات الانوار 4 / 30 پس از ذكر ابياتى از ابن ادريس شافعى به نقل از ذخيرة المآل مىگويد :
« اين است گواهى شافعى - همان گونه كه شنيده مىشود - كه به سواران اين كشتى نجات بخش تصريح مىكند و به اين ريسمان چنگ درمىزند و سواران بر اين كشتى را از گروه نجات يافته مىداند و معتقد است هر كس بر ايشان حكم بر هلاكت كند از راه عدالت دور افتاده است و به امامت خاندان فاطمه ( س ) خشنود است و خاندان هند و مرجانه و نظاير آنها را نمىپذيرد ، پس كجايند مقلّدان او ؟ ! » در همين مأخذ / 210 - 207 آمده است :
« حديث سفينه از چند وجه بر امامت اهل بيت ( ع ) دلالت دارد :
الف - ضرورت پيروى از آنها : اين حديث دلالت دارد بر ضرورت پيروى از اهل بيت به طور كلى و پس از خدا و رسول ، پيروى از هيچ كس جز امام ، ضرورت ندارد و اين چنان است كه در وجوه دلالت حديث ثقلين به مطلوب از آن آگاهى يافتيد .
گواه ضرورت پيروى مطلق از ايشان ، سخنان گوناگون علماى اهل سنّت است كه از جملهء آنهاست عجيلى شافعى كه پارهاى از اين سخنان بيان شده است .
ب - پيروى از آنها موجب نجات است . اين حديث دلالت دارد بر اين كه پيروى از اهل بيت ( ع ) موجب نجات و رهايى است و روشن است كه اين دليل عصمت آنها نيز هست كه مستلزم امامت و خلافت مىباشد .
گروهى در دلالت اين حديث بر اين جماعت مبارك در بيان وجه تشبيه آنها به كشتى تصريح دارند .
واحدى مىگويد : « ببين چگونه مردم را به منسوب شدن به ولايت آنها و پيمودن راه ، زير پرچم آنها با تمثيل كشتى نوح ( ع ) فرا مىخواند . هراسگاهها و خطرهاى هولناك آتش آخرت را به دريايى تشبيه كرده است كه دريانوردان را به زير مىكشد و آنها را به پرتگاه مرگ مىبرد و جنگ و گريز بلا بر آنها فيضان مىيابد ، و اهل بيت خود را موجب رهايى از اين هراسگاهها و نجات از عواملى مىداند كه اين مشكلات را به هم برآوردهاند ، و همان گونه كه از دريايى توفانزده با امواجى متلاطم جز به كشتى نتوان گذشت هيچ كس از آتش در امان نخواهد بود و به نعمت اخروى دست نخواهد يازيد مگر كسى كه اهل بيت پيامبر ( ص ) را دوست بدارد و محبت و خيرخواهىاش را براى آنها خالص و عقيدهاش را در طرفدارى از آنها استوار گرداند . پس كسانى كه از اين كشتى باز مانند به بدى و شرّ گرفتار مىآيند و از دنيا به سوى عقوبت و جهنمى روان خواهند شد كه غل و قيدهاى فراوان دارد ، و با تمثيل كشتى نوح ، آنها را با كتاب خدا قرين كرده است .