هامش
ه - محبت آنها موجب نجات است . اين حديث ، دلالت بر آن دارد كه محبّت اهل بيت ( ع ) موجب نجات است و اين معنا مستلزم عصمت آنها مىباشد ، زيرا اگر از آنها كارى سر زند كه موجب خشم الهى گردد ديگر محبّت و پيروى از آنها هم جايز نبود - چه رسد به وجوب اين محبّت و پيروى و اعتبار آنها به عنوان سبب نجات - و اين بسى روشن و معلوم است .
هر گاه عصمت آنها ( ع ) به اثبات رسد ديگر در امامت آنها ترديدى باقى نمىماند .
و - هر كه از آنها كناره گيرد گمراه شود . اين حديث دلالت بر هلاكت و گمراهى كسانى دارد كه از اهل بيت ( ع ) كناره بگيرند . خلفا آشكارا از آنها كناره گرفتند و علماى برجستهء ما در كتابهايشان اثبات كردند كه همين موجب ابطال جانشينى آنها از پيامبر ( ص ) گشت و خلافت آقاى ما امير المؤمنين ( ع ) را به اثبات رساند .
ز - آنها براى شناخت مؤمن و كافر ، ميزان هستند . اين حديث دلالت بر آن دارد كه هر كس از آنها پيروى كند از رستگاران نجات يافته است و هر كه با آنها به مخالفت برخيزد و تركشان كند از كافران زيانكار خواهد بود . پس به سبب آنها و با پيروى از ايشان است كه مؤمن و كافر شناخته مىشوند كه اين معنا نيز مقتضى امامت و رياست عامّهء آنهاست ، زيرا آن از شئون عصمت است كه مستلزم امامت مىباشد . . و اين پيشتر گفته شد .
ح - دلالت اين حديث بر لزوم وجود امام در هر عصر و زمانى . اين حديث دلالت دارد بر لزوم وجود امام معصوم از اهل بيت ( ع ) در هر زمانى تا روز رستخيز تا امّت در همهء اعصار بتوانند بر اين كشتى سوار شوند و با آن از هلاكت نجات يابند . اين حديث نيز گواهى دارد بر صحّت مذهب اهل حق و بطلان مذاهب ديگر ، چنان كه پوشيده نيست . » سخن را با بيان چند فايده به پايان مىبريم :
اوّل : شيخ طوسى در تلخيص الشافى 2 / 240 - 239 در حجيّت اجماع اهل بيت ( ع ) به اين حديث استشهاد مىكند .
دوم : دهلوى در « التحفة الاثنى عشرية » پيرامون حديث « اصحابى كالنجوم » و مخالفت آن با « حديث سقيفه » سخن گفته و علّامه حجة سيّد حامد حسين در موسوعهء خود : « عبقات الانوار » به دو نيكو پاسخ داده و همان گونه كه در خلاصة عبقات الانوار 4 / 309 آمده مىگويد :
« شگفت است از دهلوى كه حديث « اصحابى كالنجوم » را مخالف با « حديث سفينه » مىداند با اين كه بر حسب تصريحات حافظان بزرگ طايفهء خود او ، اين حديثى باطل و جعلى است . او به احاديث فراوانى كه هم كيشان او از پيامبر ( ص ) روايت كردهاند توجهى ننموده است ؛ احاديثى كه در آن اهل بيت به نجوم تشبيه شدهاند و اقتداى امّت به آنها ضرورى شمرده شده است ، و از آن جا كه اين احاديث بسيار فراوان است برخى از آنها را در اين جا مىآوريم و برخى ديگر را به خواست خدا در جاى مناسب آن ذكر خواهيم كرد . » بنگريد به : همان مأخذ / 283 - 279 .
سپس سيّد حامد حسين - رحمه اللَّه - در همين كتاب 289 - 283 به شبههء ديگرى پاسخ مىدهد و آن نياز كشتى است به ستارگان براى يافتن راه . او هفت پاسخ مىدهد كه ما برخى از آنها را به عنوان چكيده مىآوريم :
« الف : هدف از سوار شدن ، نجات است .