همگى به من هجوم آورند پناهگاه من ، آرامش من ، همه چيز من ، تو هستى اى خداوند » ( 1 ) « تنها مردان بىاعتقاد و بىايمان تا اين اندازه خرافاتى و موهوم پرست مىشوند . در نظر آنها عالم زندگى و مرگ سرشار از اشباح و هياكل وحشتناك و اسرار آميز و مبهم است » ( 2 ) « بله زندگى واقعى قهرمانى سيماهايى دارد كه تصور آن از قدرت خيال و شعر هم بيرون است . چه بسا كه برده ها با تكيه به نيروى عشق و محبت شكنجه را حقير مىشمارند ، مرگ را ناچيز پندارند و قدم در راه پر خطر و هولناك فرار مىگذارند و به جستجوى يك مادر و يك خواهر و يك همسر سينه را سپر بلاها مىسازند و از سرزمين شوم بردگى رخت مىبندند » ( 3 )