تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 350

مساهمون:

ص٣٥٠
لو ان فى شرف الماوى بلوغ منى لم تبرح الشمس يوماً دارة الحمل
اگر در شرف جاى گيرى در يك منزل امكان وصول به آرزو بود ، هرگز آفتاب حتى يك روز هم به گرد برج حمل نمىگشت ) . شاعر معروف نير هم لاميه‌اى دارد كه مضامينى را در بارهء فضيلت سفر بيان نموده است از آن جمله مىگويد :
عج للمسير و سر فى البيد و القلل ان العلى فى ستون الاينق الذلل (
حركت كن براى سير و سير كن در بيابانها و قله هاى مرتفع ، مقام عالى در پشت شترهاى رام است ) .
لو كان للمرء من عز و مكرمة فى داره لم يهاجر سيد الرسل (
اگر براى مرد در خانهء خود عزت و كرامتى بود ، سرور پيامبران از مكه به مدينه مهاجرت نمىكرد ) .
خض فى الفلا و اصحب الاساد فى الاجم و دع مغازلة الغزلان للغزل ( 1 ) (
غوطه ور شود بيابانها و با شيران در بيشه ها همراه باش ، گفتگوهاى ظريف و هوى انگيز را به ظرفا واگذار كن . )
( ( 547 ) ) بر اميد زنده‌اى كن اجتهاد كاو نگردد بعد روزى دو جماد

اميد و حركت ، انتظار و وصول

در تعريف پديدهء اميد كه يكى از پديده هاى روانى است ، همان اندازه مىتوانيم روشنايى داشته باشيم كه در تعريف ساير نمودهاى روانى . يعنى ما نمىتوانيم دريافت مخصوص خود را در بارهء اميد به طور مستقيم در اختيار
هامش
( 1 ) آتشكده - حجة الاسلام نيّر - لاميه . .