از آن در رانده از اين در مانده ، بسوز و تباه شو
بيت اول از دو بيت فوق يكى از دو طرف راه سقوط در سيه چال را تعيين مىكند كه نبايستى به آن نزديك شد - لذا براى تصحيح عنوانى كه براى مبحث بيان كرديم ، بايد يكى از دو احتمال را در بيت اول بپذيريم : احتمال يكم - اين كه مردم در پيرامون تو به دو قسمت شدند و رفتند : قسمت اول راه تكامل را پيش گرفتند و قسمت دوم راه فسق و تباهى را . اين قسمت اگر چه به سيه چال سقوط سرازير شدند ، ولى حد اقل در اين زندگانى مادى مانند جانوران پست به لذايذ شخصى دست يافته و چند روز زندگى را خوش گذرانيدند . تو نه راه تكامل را پيش گرفتى و نه از لذايذ موقت دنيا بهره بردارى كردى . تو مشمول اين آيهء شريفه هستى كه مىگويد : « . . . خَسِرَ اَلدُّنْيا وَاَلآخِرَةَ ذلِكَ هُوَ اَلْخُسْرانُ اَلْمُبِينُ 22 : 11 . » ( 1 ) ( زيانكار دنيا و آخرت اين است زيانكارى آشكار ) . احتمال دوم - اين است كه