اين مبحث اساسى كه ممكن است از يك نظر هم جواب گوى اشخاص سطحى در باره جلال الدين بوده باشد كه مىگويند : جلال الدين ترك دنيا را توصيه مىكند و زندگانى را ناديده مىگيرد . بايستى مشروحتر و دقيقتر از حدود يك يا چند بيت بررسى شود : دين مقدس اسلام با بيانات و احكام گوناگونى با فقر مبارزه كرده است . آيات شريفه در متجاوز از ده ها مورد ضرورت تنظيم معيشت مادى را توصيه نموده و دستور اكيد صادر مىكند . ما به عنوان نمونه چند مورد از آنها را متذكر مىشويم : « وَاِبْتَغِ فِيما آتاكَ الله اَلدَّارَ اَلآخِرَةَ وَلا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ اَلدُّنْيا 28 : 77 . . . » ( 1 ) ( در آن چه كه خداوند به تو داده است سراى آخرت را جستجو كن و سهم خود را از دنيا فراموش مكن ) . « وَجَعَلْنَا اَلنَّهارَ مَعاشاً 78 : 11 . » ( 2 ) ( ما روز را براى معاش قرار داده‌ايم ) . « وَلا تُؤْتُوا اَلسُّفَهاءَ أَمْوالَكُمُ اَلَّتِي جَعَلَ الله لَكُمْ قِياماً 4 : 5 . . . » ( 3 ) ( اموال خود را به اشخاص سفيه ندهيد - اموالى كه خداوند آنها را قوام زندگى شما قرار داده است ) . « وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَه مَعِيشَةً ضَنْكاً 20 : 124 . » ( 4 )