فُصِّلَتْ آياتُه قُرْآناً عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ . بَشِيراً وَنَذِيراً فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لا يَسْمَعُونَ . وَقالُوا قُلُوبُنا فِي أَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْه 41 : 3 - 5 . . . » ( 1 ) ( به نام خداوند بخشايندهء مهربان . حم ، اين كتاب از خداوند رحمان و رحيم نازل شده است . كتابى است كه آياتش تفصيل داده شده است . قرآنى است به لغت عربى براى كسانى كه مىدانند . اين كتاب بشارت دهنده و تهديد كننده است ، اكثر آنان اعراض نموده اين آيات را نمىشوند و مىگويند : دلهاى ما دور و مخفى از دعوت تست ) . سپس پيامبر بقيهء آيات را خواند ، هنگامى كه عتبه آيات را شنيد ساكت شد و دستهاى خود را از پشت بر زمين گذاشته و به آنها تكيه كرد و همهء آيات را شنيد و وقتى كه به آيهء سجده رسيد آن حضرت سجده كرده ، به عتبه گفت : اى ابو الوليد شنيدى ؟ اين است . اكنون خودت مىدانى . » ( 2 )