تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 245

مساهمون:

ص٢٤٥
نگشتند ، لذا همگى پير خر شدند . خداوند گروه بهشتيان را گرد آورده و دوزخيان را به ايشان نشان مىدهد . اهل آتش و اهل بهشت را هم دم مىبينيد ، ولى در ميان آنان فاصله‌اى وجود دارد كه به يكديگر در نمىآميزند . ( 1 )
هامش
( 1 ) به نظر مىرسد كه مقصود جلال الدين از اين بيت كه مىگويد : انسانها را از بهشت آورده است تا گروهى از آنان را به جهنم بفرستد ، اشاره به آن آيه است كه مىفرمايد : « لقد ذرأنا لجهنم كثيراً من الجن و الانس » ( ما گروه زيادى از انس و جن را براى جهنم آفريديم ) . و اين مطلب صحيح نيست كه زيرا « لام در كلمه لجهنم لام علت غائى نيست ، بلكه لام عاقبت است يعنى عاقبت كار آنها به جهت گناهكارى دوزخ خواهد بود . لام عاقبت مانند اين بيت : له ملك ينادى كل يوم لدوا للموت و ابنوا للخراب .