تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 168

مساهمون:

ص١٦٨
اگر در مواردى جز ايشان كه بر برخى از اين موارد ترجيح دارند هزينه كنيم امام عليه السلام ما را مؤاخذه نخواهد كرد ، اگر چه اين گروه هنگام تساوى يا عدم وضوح رجحان ، كاملًا اولى هستند ، بلكه دور نيست وجوب صرف آن در آنچه گفته شد - پس از بنا بر عدم معافيت آن - ( جواهر الكلام ، ج 16 ، ص 177 ) . كلام نجفى قدس سره به‌وضوح بر وجوب پرداخت خمس در زمان غيبت دلالت دارد . نويسنده مىگويد : يكى ديگر از اين جماعت شيخ رضا همدانى متوفّا به سال 1310 هجرى است كه در كتابش مصباح الفقيه ، صفحهء 155 پرداخت خمس را در زمان غيبت معاف كرده است . پاسخ به وى اين است كه فقيه همدانى در كتاب يادشده به وجوب خمس بر شيعيان در زمان غيبت فتوا مىدهد . او قدس سره پس از بيان رواياتى كه در وجوب پرداخت خمس ظهور دارند و در پىِ آن ، ذكر رواياتى كه ظهور در معافيت از پرداخت خمس دارند مىگويد : « اين - يعنى معاف داشتن خمس - از امورى است كه ارادهء آن تا ابد محال است ، زيرا با حكمت مقتضىِ نهادن اين قانون كه در پرتو آن بنى هاشم با ستاندن آن از ديگر وجوه صدقه بى نياز مىشوند ناسازگارى دارد . پس مقصود از آن « 1 » يا معافيت از پرداخت بخش خاصّى از خمس است كه مربوط به پاكيزگى زاد و ولد است ، مانند ام ولدها و نظاير آن ،
هامش
( 1 ) - يعنى اخبارى كه ظهور در معافيت شيعيان از پرداخت خمس دارند .