متوفّا در اواخر سدهء يازدهم است . او مىگويد : آنچه در بحث منافع ، از روايات بسيار همچون صحيحهء حارث بن مغيره و صحيحهء فضلاء و روايت محمّد بن مسلم و روايت داودى [ به اين شكل آمده است ] بن كثير به نقل از اسحاق بن يعقوب و روايت عبدالله بن سنان و صحيحهء زراره و صحيحهء على بن مهزيار و صحيحهء كريب به دست مىآيد ، معافيت خمس براى شيعيان است .
او متعرّض پارهاى اشكالاتِ وارد بر اين نظر مىشود و مىگويد :
اخبار مربوط به معافيت از پرداخت خمس صحيحتر و صريحتر است و با وجود اخبار مذكور نمىتوان از آن عدول كرد و بهطور كلّى اعتقاد به معافيت از پرداخت خمس در زمان غيبت از قوّت تهى نيست . بنگريد به كتاب ذخيرةالمعاد ، صفحهء 292 .
پاسخ او اين است كه آنچه نويسنده آورده درست است ، ولى او بر خلاف امانتدارىِ علمى ، جملهء پايانى را كامل نياورده . سبزوارى قدس سره گفته است : بهطور كلّى اعتقاد به معافيت مطلق از خمس در زمان غيبت از قوّت تهى نيست ، ولى نزد من احوط آن است كه همهء خمس در ميان طبقات موجود به سرپرستى فقيه عادل و جامع شرايط فتوا . . . هزينه شود .
اين كلام سبزوارى قدس سره است و روشن است كه وى در لزوم پرداخت خمس و هزينه كردن آن در ميان اقشار سه گانهء پيشگفته ، از طريق تسليم و تحويل خمس به فقيه امامى مذهب جامع شرايط فتوا ، احتياط مىكند .
نويسنده مىگويد : يكى ديگر از آنها محمّد حسن فيض كاشانى است
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 165
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص١٦٥