نصوصى در معافيت پرداخت آن رسيده است .
پاسخ به نويسنده اين است كه از سخنان پيشگفتهء بزرگان روشن شد كه ايشان در زمان غيبت و حضور قائل به وجوب پرداخت خمس بودهاند ، و اين پندارِ نويسنده كه معافيت از پرداخت خمس در ميان شيعيان شهرت داشته ، نادرست است و او را همين بس كه اين شهرت را حتّى از يك عالم شيعى نقل نمىكند ، و ما براى خوانندگان پارهاى از سخنان علماى شيعهء اماميه را آورديم كه دلالت بر عدم شهرت معافيت از پرداخت خمس داشت مگر در ازدواج و مسكن و تجارت ، آن هم به معنايى كه گفته آمد .
نويسنده فتواى شيخ مفيد و سخنى از شيخ طوسى را نقل كرده و در آن اختلاف علماى شيعه در دخل و تصرّف در خمس را به هنگام غيبت به چهار قول تقسيم كرده است :
1 - پرداخت خمس معاف است چنانكه در ازدواج و تجارت ، و عمل بدان جايز نيست ، زيرا مخالف احتياط تصرّف در مال ديگران بدون اذنِ قاطع است .
2 - انسان تا زنده است بايد خمس را نگاه دارد و هنگام مرگ آن را به كسى كه مورد اعتماد اوست وصيّت مىكند تا آن را به امام عصر عليه السلام به هنگام ظهور بسپرد و او نيز بدان وصيت مىكند چنانكه آن را با وصيّت دريافت كرده تا به امام عصر عليه السلام برسد .
3 - بايد خمس را دفن كرد ، زيرا زمين به روز رستخيز گنجينههاى خود را بيرون مىريزد .
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 170
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص١٧٠