مُحْصِنينَ غَيْرَ مُسافحينَ » « 1 » آن است كه با اموال خود تا چهار زن بگيريد و از كنيزكان هر چه خواستيد از طريق شرعى بستانيد ، و به همين سبب مىفرمايد : « مُحصِنينَ غيرَ مُسافحينَ » ( تفسير القرآن العظيم ، ج 1 ، ص 474 ) .
نويسنده در حرمت متعه به آيه استدلال مىكند كه : « وَ لْيَسْتَعْفِفِ الّذينَ لا يَجِدونَ نِكاحاً حتّى يُغْنِيَهُمْ اللّهُ مِنْ فَضْلِه » « 2 » ، به اين اعتبار كه اگر كسى به سبب تنگدستى نتوانست ازدواج شرعى كند بايد پاكدامنى در پيش گيرد ، شايد كه خداى ، او را از فضل خود چندان دهد كه بتواند ازدواج كند ، در حالى كه اگر متعه حلال بود ديگر خدا او را به پاكدامنى و انتظار فرمان نمىداد تا شايد زمينهء ازدواج براى او فراهم آيد ، بلكه او را به متعه رهنمون مىشد .
پاسخ او اين است كه متعه نكاح صحيح است و اين فرمودهء الهى :
« الّذين لا يَجِدونَ نِكاحاً » كسانى را در بر مىگيرد كه نه امكان نكاح دائم دارند نه امكان نكاح متعه ، و همان گونه كه نكاح دائم نياز به بذل مال دارد نكاح متعه نيز چنين است ، و هر كه امكان متعه داشته باشد از كسانى شمرده مىشود كه راهى براى نكاح دارند و ديگر دعوت او به شكيبايى و پاكدامنى وجهى ندارد .
هامش
( 1 ) - نساء / 24 ؛ زنان ديگر را به وسيلهء اموال خود طلب كنيد در صورتى كه پاكدامنباشيد .
( 2 ) - نور / 33 ؛ و كسانى كه [ وسيلهء ] زناشويى نمىيابند بايد عفّت ورزند تا خدا آنان رااز فضل خويش بى نياز گردانَد .