نويسنده در حرمت متعه به اين آيه استشهاد مىكند كه : « وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكم طَوْلًا أن ينكحَ الُمحْصِناتِ الْمُؤْمِناتِ فَمِنْ ما مَلَكَتْ أيمانكم مِنْ فَتَياتكم الْمُؤمِنات » تا جايى كه مىفرمايد : « ذلِكَ لِمَنْ خَشِىَ الْعَنَتَ مِنْكم وَأنْ تَصْبِروا خيرٌ لَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَحيمٌ » « 1 » . خداوند در اين آيه كسانى را كه به سبب فقر نمىتوانند ازدواج كنند راهنمايى مىكند كه با كنيزانشان ازدواج كنند و اگر كنيزى هم ندارد خداوند او را به صبر و شكيبايى مىخوانَد ، در حالى كه اگر متعه حلال بود خدا او را به متعه ارشاد مىكرد .
پاسخ نويسنده اين است كه اين آيه در قرآن مجيد پس از آيهء متعه آمده است كه همان آيهء 24 سورهء نساء است . خداوند سبحان مىفرمايد : « فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ اجُورَهُنَّ فَريضةً وَلا جُناحَ عَلَيْكم فيما تراضَيْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الفريضةِ إنَّ اللّهَ كان عليماً حكيماً . وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا أنْ يَنْكَحَ الُمحْصِناتِ الْمُؤْمِناتِ فَمِنْ ما مَلَكَتْ أيْمانُكُمْ » « 2 » .
هامش
( 1 ) - نساء / 25 ؛ و هر كس از شما ، از نظر مالى نمىتواند زنان [ آزاد ] پاكدامنِ با ايمانرا به همسرى [ خود ] در آورد پس با دختران جوانسال با ايمان شما كه مالك آنان هستيد [ ازدواج كند ] - تا آنجا كه مىفرمايد - اين [ پيشنهاد زناشويى با كنيزان ] براى كسى از شماست كه از آلايش گناه بيم دارد و صبر كردن براى شما بهتر است و خداوند آمرزندهء مهربان است .
( 2 ) - نساء / 24 ؛ و زنانى را كه متعه كردهايد مَهرشان را به عنوان فريضهاى به آنان بدهيد و بر شما گناهى نيست كه پس از [ تعيين مبلغ ] مقرّر ، با يكديگر توافق كنيد [ كه مدّت عقد يا مهر را كم يا زياد كنيد ] ، مسلماً خدا داناى حكيم است . و هر كس از شما از نظر مالى نمىتواند زنان [ آزادِ ] پاكدامن با ايمان را به همسرى درآورَد ، پس با دخترانِ جوانسالِ با ايمان شما كه مالك آنان هستيد [ ازدواج كند ] .