روسپيگرى مىگردانند ، يا وسيلهاى براى هزار كار ديگر كه نيازى به توضيح ندارد .
نويسنده مىنويسد : تحريم متعه در روز خيبر با تحريم گوشت خر ، همراه بوده است و حرمت خوردن گوشت خر تا به امروز مراعات شده است و تا روز رستاخير بدان عمل خواهد شد .
پاسخ به نويسنده چنين است كه خوردن گوشت خر نزد اماميه جايز ولى مكروه است و چنانكه اين مدّعى اجتهاد و فقاهت ادّعا مىكند ، حرام نيست ، و اين نيز اشتباهى بزرگ از اشتباهات اوست و گرنه چگونه بر يك فقيه پنهان مىمانَد كه بر حلّيت گوشت خر ادّعاى اجماع شده ، و چگونه مسألهاى چنين اجماعى بر فقيهى مجتهد پنهان مانده است ؟
شيخ طوسى قدس سره مىگويد : « خوردن گوشت خر و استر جايز است ، و اگر چه خوردن آن كراهت دارد ، ولى ممنوع نيست . ابن عبّاس دربارهء خر ، و حسن بصرى دربارهء استر چنين گفتهاند . همهء فقها در اينباره مخالفت كردهاند و گفتهاند : خوردن آن حرام است و دليل ما اجماع اهلسنّت و احاديث ايشان است ، نيز اصل ، اباحه است و منع به دليل نيازمند است ، و نيز اين فرمودهء خداوندى كه : « قُلْ لا اجِدُ فِى ما اوحِىَ إلىَّ مُحَرَّماً » « 1 »
تا آنجا كه مىفرمايد : « اوْ لَحْمَ خِنْزِيرٍ فَإنَّه رِجْسٌ أوْفِسْقاً » « 2 » .
هامش
( 1 ) - انعام / 145 ؛ بگو در آنچه به من وحى شده هيچ حرامى نمىيابم .
( 2 ) - انعام / 145 ؛ يا گوشت خوك كه پليدى يا تباهى است .