پوشيده نيست - در اين حديث وارد كردهاند « 1 » .
اگر درستى اين حديث را به گونهاى كه از اميرالمؤمنين عليه السلام روايت كردهاند بپذيريم شايد بتوان گفت مقصود از نهىِ آمده در اين حديث ، تحريم نيست و شايد منظور پيامبر صلى الله عليه و آله از بازداشتن ايشان از متعه آماده بودنِ آنها بوده براى جنگ با يهود تا با همخوابگى زنان از پرداختن به كار دشمن غفلت نورزند ، و خدا داناتر است .
نويسنده مىگويد : متعهاى كه فقهاى ما آن را روا مىشمرند به مرد اين حق را مىدهد كه زنان بى شمارى را به متعهء خود درآورَد ، اگر چه در يك زمان شمار آنها به هزار برسد .
پاسخ او اين است متعهاى كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و در پى ايشان امامان اهلبيت عليهم السلام روا شمردهاند و شيعيان اين اصل را از آنها ستاندهاند محدود به شمار زنها نيست و وضعش همچون كنيزان است .
دليلى كه تعداد همسران را به چهار محدود مىكند ويژهء نكاح دائم است و گونههاى ديگر نكاح همچون معشوقه گرفتن كنيزكان و نكاح متعه از ادلّهاى مطلق برخوردارند و به چهار زن تخصيص نمىيابد و از همين رو فقها براى رفيقه گرفتن از كنيزكان به عدد چهار بسنده نمىكنند .
ابن كثير مىگويد : « مقصود از اين آيهء قرآنى : « أنْ تَبْتَغُوا بِأمْوالِكم
هامش
( 1 ) - بنگريد به : صحيح بخارى ، ج 3 ، ص 1282 و 1283 ؛ صحيح مسلم ، ج 3 ، ص 1537 - 1541 ؛ سنن ترمذى ، ج 4 ، ص 254 ؛ سنن ابى داوود ، ج 3 ، ص 356 ؛ سنن نسايى ، ج 7 ، ص 230 - 233 ؛ سنن ابن ماجه ، ج 2 ، ص 1064