تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 117

مساهمون:

ص١١٧
ظاهر آن است كه جز اين موارد مباح است مگر آنكه دليلى آن را از اباحه خارج كند » ( كتاب خلاف ، ج 6 ، ص 80 ) . اينگ مىگويم : از پاره‌اى احاديث صحيح چنين پيداست كه پيامبر صلى الله عليه و آله به روز خيبر مردم را از خوردن گوشت خر بازداشت ، زيرا در آن هنگام نيازمند بودند بدان سوار شوند ، و پيامبر صلى الله عليه و آله گوشت خر را بر ايشان حرام نكرد ؛ مثلًا در صحيحهء محمد بن مسلم و زراره به نقل از امام باقر عليه السلام رسيده است كه آن دو از امام عليه السلام دربارهء خوردن گوشت خر پرسش كردند . امام عليه السلام فرمود : « پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله خوردن آن را به روز خيبر نهى كرد و نهى از خوردن آن در روز خيبر از آن رو بود كه خرها بار مردم را مىبردند ، و حرام به چيزى گفته مىشود كه خدا در قرآن حرام كرده باشد » ( وسائل الشيعه ، ج 16 ، ص 323 ) . مسلم در صحيح خود ، جلد 3 ، صفحهء 1539 با سندش از ابن عمر آورده كه مىگويد : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مردم را به روز خيبر از خوردن خوراك خر باز داشت ، زيرا مردم بدان نيازمند بودند . از ابن عبّاس است كه مىگويد : نمىدانم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از اين رو از خوردن گوشت خر منع كرد كه باركش مردم بود و نخواست باركشهاى ايشان از بين برود ، يا به روز خيبر خوردن گوشت خران را حرام گردانْد . اگر در احاديث اهل‌سنّت ، در كتابهاى شش‌گانه ايشان ، و ديگر احاديثى درنگ كنيم كه در تحريم خوردن گوشت خر از ديگر صحابه نقل كرده‌اند ، در مىيابيم كه - به رغم فراوانىِ اين احاديث - نامى از تحريم متعه در روز خيبر در آنها ديده نمىشود ، مگر حديث اميرالمؤمنين عليه السلام كه خود دليل آن است كه نهى از متعه را - چنان‌كه