به مرگ و سوّمى را به چونان جريمهى سنگينى محكوم كردند كه دارايىاش ، براى پرداخت آن بسنده نمىكرد .
( 4 ) پس از اين وقايع ، آتنيان به سرزمين خويش بازگشتند ؛ تباييان ، تسپى را به محاصرهى خويش در آورده ، ولى از آن هيچ طرفى نبستند .
هم زمان با اين رخدادها ، روميان پانصد كوچنشين را ، معاف از هر مالياتى ، گسيل داشتند و كوچنشينى را نيز در ساردنى بنا نهادند .
377 - 376 پ . م 28 .
( 1 ) هنگامى كه كالياس آرخونت آتن بود ، روميان به جاى كنسولها ، چهار تريبون نظامى به نامهاى ل . پاپيريوس ، م . پوبليوس ، ت . كورنليوس و ك .
لوسيوس را برگزيدند . در اين سال ، بئوسيان كه شكست لاسدمونيان در برابر تب ، به آنها دلگرمى بخشيده بود با هم به توافق رسيده ، پيمان مشتركى را منعقد ساختند و نيروهاى چشمگيرى را گردهم آوردند ، زيرا منتظر بودند لاسدمونيان با نيروهاى بىشمار خويش به بئوسى لشكركشى كنند .
( 2 ) آتنيان ، به نوبهى خويش ، فرستادگانى مشتمل بر برجستهترين شارمندان را ، به تمامى شهرهاى تحت انقياد لاسدمونيان گسيل داشتند تا آنها را به حمايت از آزادى همگانى دعوت كنند . در واقع ، لاسدمونيان از چنان قدرت عظيمى برخوردار بودند كه استيلاى متكبرانه و سنگينشان را به مردم تحت فرمان ، تحميل مىكردند : بدينسان شمار زيادى از رعايايشان به سوى آتن روى آوردند .
( 3 ) نخستين شهرهايى كه براى دعوت به شورش ، پاسخ مثبت دادند ، خيوس و بيزانس بودند ؛ رودس و ميتيلن و بسيارى ديگر از جزيرهنشينان ، از آنها پيروى كردند . اين جنبش نزد يونانيان روزبهروز گسترش يافت و شهرهاى زيادى به جرگهى آتنيان پيوستند . عموم كه به واسطهى تداركات مناسب متحدين خويش ، ترغيب شده بودند شوراى مركزى از تمام متحدان تشكيل داده و براى هر شهر ، نمايندهاى در آنجا گماردند .
( 4 ) با توافقى مشترك تصميم براين شد كه مقر شورا در آتن باشد و همگى