شهرها چه بزرگ و چه كوچك ، داراى يك رأى باشند و نيز تمامى شهرها خودمختارى خود را حفظ كنند و سيادت از آن آتن باشد . لاسدمونيان با وجود اين كه دريافتند جلوگيرى از اين شورش همگانى غيرممكن است ، سعى كردند با ارسال نمايندگان و ابراز سخنان فريبنده و دادن وعدههايى مناسب ، در برابر اين دشمنى همگانى به پاخيزند .
( 5 ) در عين حال ، آنها به سختى سرگرم تدارك جنگ بودند : آنان در انتظار جنگى طولانى و سخت با بئوسى بودند ، زيرا هم آتنيان و هم تمامى يونانيان عضو شوراى مركزى از تب حمايت مىكردند .
29 .
( 1 ) هم زمان با اين رخدادها « 1 » ، پادشاه مصر ، آخوريس - كه دشمن پادشاه پارس بود - سپاه چشمگيرى از مزدوران ، گردهم آورد ؛ به لطف مواجب هنگفتى كه به مزدوران مىداد و بخششهايى كه بسيارى ، از آن بهرهمند مىشدند ، در اندك زمانى موفق شد شمار زيادى از يونانيان را ، براى لشكركشى از پيش طراحى شدهاش ، به خدمت بگيرد .
( 2 ) چون فرمانده لايقى در اختيار نداشت ، خابرياس آتنى را فراخواند :
دورانديشى و ذكاوت خابرياس از او جنگآورى بىمانند ساخته و بىباكىاش ، او را غرق شكوه و افتخار ساخته بود . خابرياس پيش از پذيرش فرماندهى ، نظر مردم را جويا نشد : وى فرماندهى سپاه مصر را بر عهده گرفت و با شوروشوق ، خود را براى جنگ عليه پارس آماده كرد « 2 » .
( 3 ) از سوى ديگر ، فارناباز نيز ، كه شاه بزرگ فرماندهى ارشد سپاه پارس را به او واگذار كرده بود ، تداركات جنگى عظيمى فراهم ساخت . گذشته از اين ، او فرستادهاى به آتن رهسپار و خابرياس را متهم كرد كه با پذيرفتن فرماندهى سپاه
هامش
( 1 ) . در واقع ، اين وقايع در سال 380 پ . م روى داد : وقايعنگارى مصريان نيز بدان اذعان دارد و خابرياس كه به سال 379 پ . م به رزمآرايى گماشته شد مىبايست در اين تاريخ به آتن بازمىگشت .
( 2 ) . وى با ايجاد سدهايى بر دهانههاى نيل بين گرهه( Guerrha )و پلوز( Peluse )[ استرابون ، جغرافيا ، 16 ، 2 ، 33 ] و نزديك درياچهى مارئوتيس( Mareotis )[ استرابون ، جغرافيا ، 17 ، 1 ، 22 ] اقدامات دفاعى را به عمل آورد .