حامل آذوقهى دشمن ، حملات غافلگيرانهاى صورت داد : برخى از آنها را غرق كرد و مانع حركت برخى ديگر شد و ديگر كشتىها را نيز به تصرف خويش درآورد .
اينچنين با وجود آنكه شمار زيادى سرباز در اين جزيره گرد آمده بودند ، بازرگانان جرأت حمل گندم به آنجا را نداشتند . به زودى سپاه پارس دچار قحطى گرديد .
( 2 ) فقدان غذا موجب شورش شد : مزدوران بر فرماندهانشان شوريده ، برخى از آنها را به قتل رساندند و اين امر در سراسر اردوگاه ، اغتشاشهايى را پديد آورد .
( 3 ) فرماندهان پارسيان و گلوس ، درياسالار ناوگان ، براى پايان دادن به شورش ، با مشكلات عظيمى مواجه شدند . آنان با ناوگانشان رهسپار شده و از كيليكيه مقدار زيادى آذوقه فراهم ساختند كه موجب وفور مواد غذايى در اردوگاه گرديد . امّا دربارهى اواگوراس ؛ آخوريس ، شاه مصر ، به ميزان كافى گندم ، پول و ديگر تداركات لازم را براى او گسيل داشت .
( 4 ) با وجود اين ، اواگوراس به خوبى دريافت كه نيروهاى دريايىاش بسيار كمتر از نيروهاى دشمناند . وى براى افزايش آنها ، شصت كشتى جديد تجهيز و پنجاه كشتى ديگر را از آخوريس درخواست كرد كه او ، اين كشتىها را از مصر برايش روانه ساخت . اينچنين در مجموع ، او دويست كشتى سه رديف پارويى در اختيار داشت . اواگوراس كشتىها را با سلاحهاى مهيبى تجهيز كرد و با مانورهاى پىدرپى ، مورد آزمايش قرار داد تا براى جنگ آماده و مهيا باشند .
هنگامى كه ناوگان شاهنشاهى ، در امتداد ساحل ، به سوى كيتيون « 1 » رهسپار شد ، اواگوراس با ناوگانى منظم بهطور غير منتظره بر آن يورش برده و اينگونه بر پارسيان پيروز شد .
هامش
( 1 ) . نبرد كيتيون( Kition )، كه وقوع آن را معمولا به سال 381 پ . م قرار مىدهند ، بزرگترين روىداد اين جنگ است . اين تنها واقعهاى است كه دو منبع ديگرى كه دربارهى اين جنگ در اختيار داريم ، از آن سخن راندهاند : ايزوكرات ( مدحنامه ، 141 ) و تئوپومپ ( تاريخ ، 103 ، 6 ) . اگر ديودور دربارهى وقايع روى داده در آسيا از افور( Ephore )مورّخ پيروى كرده است ، اين روايت از منبعى بهره جسته است كه داراى ارزش زيادى است ، زيرا بر پايهى نظر پوليب ( 12 ، 25 ) ، افور به خوبى اين جنگ را شرح داده است .