كرده بودند ، تقسيم كرد .
( 2 ) مردم شهر اسراى جنگى را كه نصيبشان شده بود در زنجير كرده و آنان را براى كارهاى عمومى به خدمت گرفتند . اگريژانتها كه بيشترين سهم از اسرا ، نصيبشان شده بود آنان را براى زيباسازى شهر و نواحى اطراف آن به خدمت گرفتند .
تعداد اسيران آن قدر زياد بود كه بسيارى از بزرگان شهر تا پانصد تن از آنان را در اختيار داشتند .
آنان صاحب اين تعداد از اسراى جنگى شدند ، نه تنها به خاطر اينكه نيروهاى زيادى را در جنگ شركت داده بودند ، بلكه به اين دليل كه در فرار همگانى ، بسيارى از فراريان با رفتن به داخل زمينها جان خويش را نجات داده و عموما به املاك اگريژانت پناه آورده بودند .
اگريژانتها همگى آنها را اسير كرده و اينچنين ، شهر پر از اسير شد .
( 3 ) بيشتر اسيران به حكومت تعلق داشت . آنان سنگهايى را تراش مىدادند كه مىبايست براى ساخت بزرگترين معابد خدايان و همچنين ساخت فاضلابهاى زيرزمينى براى جارى نمودن آب به خارج شهر ، مورد استفاده قرار گيرند ؛ كارهاى قابل توجهى كه موارد استعمال چندانى نداشتند . معمارى كه اين كارها را رهبرى مىكرد ، فئاكس « 1 » نام داشت ، از اين روست كه مجراهاى زيرزمينى فئاك « 2 » نام گرفتند .
( 4 ) اگريژانتها همچنين استخر زيبايى به محيط هفت استاد و به عمق بيست ارش « 3 » ساختند . در آن آب رودها و چشمهها را جارى نموده و از آن استخر پرورش ماهى ساختند كه ماهىهاى فراوان آن براى تزيين ميزهاى غذا استفاده مىشد .
قوهاى بىشمارى كه در آنجا فرود مىآمدند ، منظرهى بسيار دلپذيرى خلق مىكردند . اما چون بعدها در نگهدارى از اين استخر كوتاهى شد ، با گذشت زمان
هامش
( 1 ) .Pheax( 2 ) .Pheaque( 3 ) . ارش : واحد قديمى طول از آرنج تا سر انگشتان معادل نيم متر