شريفه
( ( ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلَّا اسْتَمَعُوهُ ) )
يعنى نميآيد ايشانرا ذكريكه حادث شده است از جانب پروردگار ايشان مگر آنكه شنيدند آن را ، و مراد از ذكر قرآن است بدليل قول تعالى
( ( إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ ) )
بدرستيكه ما نازل نموديم ذكر را و ما هم آن را نگهدارى و حفظ مينمائيم ، و قول تعالى
( ( وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ ) )
بدرستيكه اين قرآن ذكر است براى تو و براى قوم تو ، و چون خدا وصف فرموده است كلام خود را بر حدوث پس قديم نخواهد بود ، و قول مصنف كه فرموده آنچه اشاعره تفسير كردهاند كلامرا به آن غيرمعقولست اشاره است به اين چهار مقام .
صفت هشتم يزدان پاك صادق است
مصنف گويد : هشتم - از صفات ثبوتيه آنست كه خداى تعالى صادق و راستگو است زيرا كه كذب و دروغ قبيح است . و ذات خدا منزه است از قبيح زيرا كه صدور قبيح از او نقص است بر او ، و نقص بر ذات بارى محال است .
شارح گويد : از جمله صفات ثبوتيه - راستگو بودن خدا است و صدق و راستى خبريست كه مطابق باشد با واقع و كذب و دروغ آن خبرى است كه مطابق با واقع نباشد ، و دليل بر صادق بودن خدا آنست كه اگر صادق نباشد كاذب خواهد بود ، و ممكن نيست كاذب بودن خدا زيرا كه كذب و دروغگوئى قبيح است بالبديهة ، و از دروغگوئى ذات اقدس لازم مىآيد اينكه متصف شود بقبيح و آن هم محال است چنانچه خواهد آمد انشاء اللّه ، و ايضا : دروغگوئى نقص است و خداوند منزه است از نقص .
* * * * * *