اصل پنجم [ معاد ]
فصل هفتم : در معاد و در آن چهار مبحث است
مبحث اول در بيان وجوب معاد جسمانى است
مصنف گويد : اتفاق نمودهاند تمام مسلمين بر معاد جسمانى يعنى رجوع مردم بعد از مردن در همين ابدان زيرا كه اگر معاد نباشد تكليف قبيح بود به جهت اينكه برگشتن ارواح به اين ابدان ممكن است و مخبر صادق نيز خبر داده است پس وقوع آن حق باشد و آيات بسيار نيز دلالت بر وقوع آن دارد و بر مذمت كسى كه منكر آن شود .
شارح گويد : معاد گاهى بمعنى زمان عود استعمال مىشود يعنى زمانيكه در آن بازگشت ارواح مىشود باجسام و گاهى بمعنى مكان عود استعمال مىشود و گاهى بمعنى نفس بازگشت استعمال ميگردد و در اين مقام بمعنى سوم است و آن وجود و هستى مرتبهء دوم است براى اجسام و بازگشت ايشان است بعد از مردن و متفرق گرديدن بدنهاى ايشان و اين بازگشت حق است و واقع خواهد شد و در اين باب حكماء و فلاسفه مخالفت نمودهاند با مذهب حق و دليل ما بر وقوع آن چند امر است :
اول اجماع مسلمين است بر آن و منكرى براى آن در بين مسلمين نيست و اجماع ايشان حجت است به جهت وجود معصوم در بين