امير المومنين است و اولاد او بتقريبى كه در آيهء پيش ذكر شد كه مراد از صادقين كسانى هستند كه عصمت ايشان بدليل ثابت شده است و اگر غير از ايشان مراد باشد لازم ميآيد وجوب متابعت فاعل معصيت و وجوب پيروى او در آنمعصيت و اين محالست .
و ايضا خداوند در آيهء ديگر بيان فرموده صفت صادقين و متقين را بقول خود
( ( لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيِّينَ وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ السَّائِلِينَ وَ فِي الرِّقابِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكاةَ وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِينَ الْبَأْسِ أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ) )
محصل مضمون آيه اينكه نيكى نه آنست كه كسى روى خود را به طرف مشرق و يا مغرب كند بلكه نيكى آنست كه كسى ايمان آورد به خدا و بروز جزا و بملائكه و كتاب خدا و پيغمبران و مال خود را با كمال احتياج به آن يا در راه محبت خدا انفاق كند بر خويشان و يتيمان و فقيران و ابن السبيل و سائلين و در بنده آزاد كردن نماز را برپا دارد و زكات مال خود را بدهد و كسانى كه چون عهدى كنند وفاء نمايند بعهد خود و صبر كنند بر دستتنگى و سختى و بر اذيتها و ثابتقدم باشند در حال جهاد ايشانند كسانى كه راستگويند و ايشانند پرهيزكاران .
پس خداوند منحصر فرمود صفت صدق و راستگوئيرا در كسانى كه داراى اين اوصاف و خصال باشند و وجود اين صفات در امير المومنين منكر ندارد و متفقعليه بين خاصه و عامه است كه آنحضرت اول كسى است كه ايمان آورد به خدا و رسول بلكه در تمام عمر خود از ابتداء طفوليت