به محلى كه معروفست بغدير خم وارد شدند وقت ظهر بود پس امر فرمود مردم را به منزل كردن در آنمكان و جهازهاى شتران را بر روى يكديگر گذاشته مانند منبرى ساختند و آنحضرت بر آن منبر تشريففرما شده خطبهء انشاء فرمود آنگاه امير المؤمنين على عليه السّلام را حاضر نموده و دست آن جناب را گرفته او را بر سر دست بلند فرمود بحديكه زير بغلهاى آنحضرت نمودار گشت پس فرمود ايمردم آيا من اولى به تصرف نيستم در شما از نفسهاى شما تمام گفتند بلى يا رسول اللّه فرمود پس بدانيد هركس كه من مولاى اويم و اولى بتصرفم در او پس اينك على مولاى او است و اولى بتصرفست در نفس او از خود او خداوندا دوست دار هركس كه على را دوست دارد و دشمن دار هركس كه عليرا دشمن دارد و يارى نما هركس كه على را يارى نمايد و مخذول نما هركس كه على را مخذول نمايد و حق را با على بگردان بهرطرف كه على رو آورد و اين دعا را مكرر ميفرمود .
و مراد بمولى در اينخبر همانمعنى اولى بتصرفست زيرا كه اول خبر دلالت بر آن دارد كه فرمود آيا من اولى به تصرف نيستم در شما و در آيهء شريفه نيز مولى بمعنى اولى وارد شده است آنجا كه ميفرمايد در شأن كفار
( ( مَأْواكُمُ النَّارُ هِيَ مَوْلاكُمْ ) )
محل قرار شما آتش است و آن اولى است بشما بلكه غير اينمعنى صحيح نيست در اين محل مانند همسايه و آزادكننده و همقسم و پسر عم و محالست كه مانند حضرت در چنين وقتى كه گرمى هوا بسبب تابش آفتاب بنهايت رسيده در بيابان بىآب و آبادى حضرت امر فرمايد مردم را به منزل كردن و آنهائيرا كه پيش رفتند برگرداند و صبر نمايد تا كسانى كه عقب ماندند ملحق شوند آنگاه بر منبر تشريف