اصل چهارم [ امامت ]
فصل ششم : در امامت و در آن پنج مبحث و يك فايده است
مبحث اول در بيان اينكه امامت : رياست عامهاى است در امور دين و دنيا
مصنف گويد : و در آن چند مبحث است :
مبحث اول : امامت عبارتست از رياست عامه در امورات دين و دنيا از براى يكى از مردم و اين امامت و نصب آن از جانب خدا واجبست بدليل عقل زيرا كه آن لطفست چونكه ما قطع داريم باينكه اگر بر مردم رئيسى باشد كه ايشانرا راهنمائى كند و مردم فرمانبردار او باشند و داد مظلوم را از ظالم بخواهد و ظالم را از ظلم و ستم كردن بازدارد البته نزديكتر بصلاح و دور تر از فساد خواهند بود و در سابق ذكر شد كه لطف واجبست پس وجود امام بعد از پيغمبر ثابت باشد .
شارح گويد : اين بحث از توابع نبوت و فروع آنست و امامت رياست عامه و ولايت مطلقه است بر تمام خلق در امور دين و دنيا كه از براى شخصى از افراد انسانى ثابت شده باشد و هر تعريفى مشتمل است بر جنسيكه شامل افراد است و فصلى كه مانع از دخول اغيار است پس رياست بمنزلهء جنس است كه تمام اقسام رياسات و ولايات را شامل مىشود