است براى تكميل نمودن رعيت را بآنعلوم و هر پيغمبرى كه شريعت او اشرفست البته خود او نيز اشرف خواهد بود زيرا كه بديهى است كه هركس كه داراى صفات حسنه و اخلاق فاضله نباشد سخن او در دل رعيت تأثير نميكند و كسى كه تزكيه نشده باشد نميتواند ديگرانرا تزكيه نمايد .
پس كسى كه مبعوث شده است براى علوم شريفه و اخلاق كامله لابد است از اينكه خود او نيز عالم باشد بآنعلوم و متخلق باشد به آن اخلاق بلكه اكمل آن اخلاقرا دارا باشد و كسى كه امربمعروف مينمايد بايد خود عمل نمايد به آن معروف و كسى كه نهى مينمايد از منكر بايد خود تارك باشد آن را و كسى كه امر بجهاد مينمايد صحيح نيست فرار كردن او و كسى كه مردم را ترغيب بر جود مىكند خود متصف به بخل نخواهد بود و كسى كه امر مينمايد به نماز شب و فوايد آن را براى مردم بيان مينمايد خود از آن غافل نميشود و باينمطالب اشاره فرموده است خداوند عالم در كلام مجيد :
( ( أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ ) )
آيا مردم را امر بنيكى و كارهاى نيك ميكنيد و خود را فراموش مينمائيد حاصل آنكه خاتم الانبياء چونكه مبعوث شده است بعلمى كه كاملكننده است علوم سابقه را و باخلاقى كه مكمل اخلاق پيشينيانست واجب است اينكه خود او نيز عالم باشد بآنعلوم و متخلق باشد به آن اخلاق پس شريعت او اشرف باشد از شريعتهاى سابقه و خود او نيز اشرف خواهد بود از پيغمبرانى كه پيش از او آمدهاند .
و اما باقى بودن شريعت او تا روز قيامت پس بعد از اينكه ثابت شده است بدليل اينكه هيچ زمانى خالى از تكليف نخواهد بود پس ملازمه بين خاتم بودن و بين بقاء شريعت او تا روز قيامت واضح خواهد