ثواب و بيم از عقاب بيشتر ميل كنند بفرمانبردارى در اوامر و نواهى خداوند عالم .
و اما آنچه راجع باخرت ايشان است : پس اينستكه چون سعادت اخرويه را نتوان تحصيل نمود مگر بكمال نفس - و نفس كامل نشود مگر بمعرفت معبود و عمل نيك چنانچه در قرآن مجيد نيز اشاره به آن شده است
( ( فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً ) )
يعنى بگو اى محمّد صلى اللّه عليه و إله كه هركس اميدوار رحمت خدا است پس بايد عمل نيك بجا آورد و در عبادت و پرستش پروردگار خود كسى را شريك قرار ندهد ، و چون علايق دنيويه و هواهاى نفسانيه مانع است شخص را از درك معارف و عمل صالح بر نحويكه بايست و شايست - و اگر كسى را هم عقل كاملى يافت شود باز از تردد و شك سالم نماند - و قوهء واهمه با عقل او معارضه نمايد .
پس كسى بايد بعلايق دنيويه آلوده نباشد و بدام نفس اماره گرفتار نگشته باشد - تا آنكه او دليل راه بندگان سرگشته شود ، و ادله و براهين قطعيهء شافيهء كافيه را براى ايشان ببيان واضح بيان نمايد - و شبهاتيكه در اذهان ايشان خلجان مينمايد بر طرف كند و آنها را از بيخ و بن بركند ، و آنچه را كه عقول سليمهء خلق به آن راه برده پشتبندى كند كه ايشان به آن راه نبردهاند و درك نكردهاند از براى ايشان بيان نمايد و معبود و خالقشان را بيادشان آورد و براى ايشان بيان نمايد عبادات و اعمال صالحهء را كه موجب رسيدن ايشان مىشود بمراتب قرب حق و معبود مطلق ، بيكمرتبه بيان اكتفاء نكند : بلكه مكررا به جهت ايشان بيان نمايد ، تا آن را حفظ كنند و در اذهان ايشان رسوخ نمايد - و سهو و نسيانى كه مانند طبيعت ثانيه گشته است براى انسان -