اصل سوم [ نبوت ]
فصل پنجم : در نبوت و در آن يك مقدمه و پنج مبحث است
مقدمه در بيان اينكه نبوت بمقتضاى حكمت واجب است
مصنف گويد : نبى و پيغمبر انسانى را گويند كه از جانب خدا خبر دهد بدون اينكه كسى از جنس بشر واسطه باشد بين او و بين خداى تعالى .
شارح گويد : چون مصنف فارغ شد از مباحث عدل بعد از آن ذكر نمود مباحث نبوت را - زيرا كه آن فرع عدلست چونكه از مباحث عدل يكى لطفست چنان كه در سابق شنيدى و ارسال رسل و انباء از لوازم لطفست ، و مصنف تعريف نمود نبى را باينكه او انسانيست كه خبردهنده باشد از جانب خدا بدون واسطهء بشرى ، پس بقيد انسان خارج مىشود ملك مانند جبرئيل و نحو او كه خبر از جانب خدا ميدهند آنها را نبى نميگويند - و باينكه فرمود خبر از جانب خدا دهد خارج شد كسى كه از غير خدا پيغام برد و خبر دهد و بقيد واسطه نبودن احدى از بشر خارج شد امام و علما كه ايشان خبر از جانب خدا ميدهند ولى بواسطهء نبى .
و چون اينمطلب معلوم شد : پس بدانكه ارسال پيغمبران علاوه براينكه حسن و نيكو است واجب است بر خدا بمقتضاى حكمت ، و حكماء