عمل است . هر لحظه و هر موقعيت به جنبهاى از فتوت نياز دارد . هيچ زمان و مكانى بىنياز از آن نيست . يك نوع فتوت مناسب براى رفتار شما نسبت به خدا ، ديگرى نسبت به پيامبر ، و گونههاى ديگر نسبت به اصحاب ، گذشتگان صالح ، شيخ ، برادران ، و دو فرشتهاى است كه بر شانههاى شما اعمالتان را ثبت مىكنند . 180
گرچه كتاب زنان صوفى سلمى از نشان آشكارى دالّ بر وجود انجمنهاى رسمى نسوان در مقايسه با انجمنهاى فتوت مردان خبر نمىدهد ، شكى نيست كه سلمى با استفادهى مؤنّث از واژهى فتيان سعى دارد تا از ويژگى گروه تشكل يافتهاى از زنان عيار ياد كند . اساتيد صوفى كه حدود يك قرن قبل از سلمى مىزيستند نيز بر اين عقيده بودند كه زنان شيوهى خاصى از عيارى را پيشهى خود كرده بودند . اين موضوع از گفتهى ابو حفص نيشابورى ( متوفى 270 / 883 ميلادى ) دربارهى أمّ على همسر شيخ صوفى احمد بن خضرويه بلخى ( متوفى 240 / 854 ميلادى ) برمىآيد : " قبلا به داستانهايى كه در مورد نسوان گفته مىشد ، علاقهاى نداشتم تا آن هنگام كه أمّ على همسر احمد بن خضرويه را ملاقات كردم . ازآنپس دريافتم كه خداوند عزّ و جلّ علم خود را به هرآنكه بخواهد ارزانى مىدارد . " 181
همسر أمّ على ، احمد بن خضرويه يكى از چهرههاى معروف فتوت بود و همانند پدر و پدربزرگ سلمى راه ملامتيه را دنبال مىكرد . ابو حفص نيشابورى نيز با فتوت و ملامتيه ارتباط داشت . او صاحبنظرى مشهور در آيين تصوف بود و همسرانش ، عايشه و صفرا در شمار زنان صوفى كتاب سلمى بودند ( بخش 36 و 38 ) . در كشف المحجوب هجويرى ، بحث ابو حفص دربارهى رابطهى بين ادب و تصوف ، يادآور بحث سلمى در مورد فتوت است :
ذكر النسوه المتعبدات الصوفيات ( نخستين زنان صوفي ) ( عربي ، فارسي ) — صفحة 158
مساهمون: أبي عبد الرحمن محمد بن الحسين السُلمي
ص١٥٨