تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ذكر النسوه المتعبدات الصوفيات ( نخستين زنان صوفي ) ( عربي ، فارسي ) — صفحة 138

مساهمون:

ص١٣٨
اطّلاعات را از كتاب خود او ( برجلانى ) برگرفته است . در بخش 12 آمده كه اين كتاب متعلّق به كتابخانه‌ى پدربزرگ سلمى بوده است ، و وى در همين بخش از اسماعيل بن نجيد به‌عنوان آخرين راوى اطّلاعات برجلانى ياد مىكند . سلمى از نويسنده‌ى صوفى ديگرى به نام ابراهيم بن جنيد ( وفات قبل از 270 / 884 ) روايت مىكند كه وى نيز ساكن بغداد بوده است . 129 ابن جنيد يكى از شاگردان برجلانى بود كه وى نيز كتابى به نام كتاب الرهبان داشته است . طبق گفته‌ى تذكره‌نويس محمد بن النديم ( متولد 380 / 990 ) ، ابن جنيد در عراق به‌عنوان يكى از برجسته‌ترين صاحب‌نظران تاريخ تصوف شناخته مىشد . 130 در كتاب زنان صوفى سلمى سه بار از ابن جنيد ياد مىشود ، دو بار به‌عنوان منبع سخن برجلانى و يك‌بار هم در بخش 10 كه به‌طور جداگانه نام او مىآيد ، كه نشان مىدهد سلمى بخشى از كتاب وى را در اختيار داشته است . در هر سه مورد ، زنان صوفىاى كه از آن‌ها نام مىبرد ، اهل بصره و يا بغداد بودند . جعفر خلدى بغدادى ( وفات 380 / 959 - 60 ) تذكره‌نويس صوفى ، از نسل پدربزرگ سلمى بود . 131 خلدى مريد دو استاد بزرگ مكتب تصوف بغداد ، ابو القاسم جنيد و ابو الحسين نورى ( متوفى 295 / 908 ) بود . شهرت اين شاعر صوفى ( خلدى ) نه تنها به خاطر بيش از صد و پنجاه شعر عارفانه‌اش ، بلكه به جهت نوشتن كتابى به نام حكايات الاولياء بود كه خطيب بغدادى آن را " يكى از سه شگفتى بغداد " مىدانست . 132 قسمت كوچكى از اين كتاب در بخش مربوط به صوفيان كتاب الفهرست ابن النديم بازنويسى شده است . 133 متأسفانه ، اين بخش از كتابشناسى ابن النديم كامل نيست و به نظر مىرسد كه تنها شامل آخرين يادداشت‌هاى وى است