تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 357

مساهمون:

ص٣٥٧
ولا حاجة بنا إلى إطالة الكلام في هذا المقام وذكر وجوه النقض والابرام ، لأنّ في كتب علمائنا الصّالحين هداية للمسترشد ، وغنية للطالب ، وإبطالا لقول المنكر المجاحد ، ولنعم ما قيل فيه عليه السّلام :
بهم عرف النّاس الهدى فهداهم يضلّ الَّذي يقلى ويهدى الذي يهوى موالاتهم فرض وحبّهم هدى وطاعتهم قربى وودّهم تقوى

الترجمة

از جمله خطب شريفه آن امام عاليمقام است در ذكر واقعات عظيمه وفتن كثيره كه واقع مىشود در زمان آينده در وقت ظهور امام زمان وولىّ حضرت سبحان عجّل اللَّه فرجه مىفرمايد كه : بر مىگرداند صاحب الزّمان عليه السّلام هواي نفس مردمان را بر هدايت در زماني كه بر گردانند هدايت را بر هوى ، وبر مىگرداند رأى خلق را بر طبق قرآن در وقتي كه برگردانند قرآن را بر طبق رأى . بعضي از اين خطبهء اشارتست بشدّة أيام ظهور آن بزرگوار مىفرمايد : تا اين كه قائم شود محاربه بشما بر ساق خود در حالتي كه كه ظاهر شده باشد دندانهاى آن حرب چون شير غضبناك ، ودر حالتي كه پر شده باشد پستانهاى آن وشيرين باشد شيردادن آن وتلخ باشد عاقبت آن ، آگاه باشيد در فردا وزود باشد بيايد فردا بحيثيتي كه نمىشناسيد شما مؤاخذه ميكند والى كه از غير آن طائفه است كه در روى زمين سلطنت مىنمايند عمّال وامراء ايشان را بر بديهاى عملهاى ايشان ، وخارج ميكند از براي آن بزرگوار زمين جگرپارها يعني خزائن ودفائن خود را ، وبيندازد بسوى أو در حالتي كه أطاعت كنندهء است كليدهاى خود را ، پس بنمايد بشما كه چگونه است عدالت در روش مملكت دارى ورعيّت پرورى ، وزنده كند مردهء كتاب خدا وسنت خاتم الأنبياء را ، يعني أحكام متروكهء قرآن وسنّت نبوي را أحيا مىنمايد ، ورواج مىدهد وبر پا مىدارد .