تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 112

مساهمون:

ص١١٢
العمل ولا الاستعتاب من سيّيء الزّلل كما قال تعالى : * ( فَيَوْمَئِذٍ لا يَنْفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ وَلا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ ) * .

الترجمة

از جملهء خطبهاى شريفه آن جناب ولايتمآب است كه مىفرمايد : پس بلند است معبود بحق آن معبودى كه نمىرسد بأوهمّتهاى بعيده ، ودرك نمىنمايد أو را إدراك ذكاوتها ، أوّلي كه هيچ غايتي نيست أو را پس نهايت برسد ، وآخرى ندارد أو را تا اين كه منقضى شود ، بعضي از اين خطبه در صفت أنبيا است مىفرمايد : پس أمانت نهاد خداوند متعال ايشان را در أفضل محلّ أمانتها كه عبارتست از صلبهاى پدران ، وبرقرار فرمود ايشان را در بهترين مقرها كه عبارتست از رحمهاى مادران ، نقل نمود آنها را صلبهاى كريمهء پدرها برحمهاى پاكيزهء مادرها ، هرگاه گذشت از ايشان سلفى ايستاد بترويج دين خدا از ايشان خلفي تا اين كه منجرّ شد كرامت حق سبحانه وتعالى كه عبارتست از منصب نبوّت بمحمّد بن عبد اللَّه صلوات اللَّه وسلامه عليه وآله ، پس بيرون آورد آن بزرگار را از بهترين معدنها از حيثيت روئيدن وعزيزترين أصلها از حيثيت نشاندن ، از درختى كه شكافته وبيرون آورده از آن پيغمبران خود را ، وبرگزيده از آن أمينان خود را . عترت آن حضرت بهترين عترتها است ، وقبيله آن حضرت بهترين قبيله ها است ، ودرخت آن حضرت بهترين درختها است در حالتي كه روئيده است آن درخت در حرم محترم ، وبلند شده در مجد وكرم ، مر آن درخت راست شاخهاى بلند ، وميوهائى كه دست نمىرسد بآن . پس آن حضرت پيشواى كسيست كه متّصف است بصفت تقوى ، وبينائى كسى است كه متّصف است بصفت اهتدا ، چراغيست كه درخشانست روشنائى أو ، وستاره ايست كه