در تربه « 1 » فرستاد كه شامل بنى جشم و بنى نصر مىشدند . آنها راهنمايى از بنى هلال به همراه خود داشتند و شبها حركت مىكردند و روزها مخفى مىشدند ؛ اما خبر آنها به هوازن رسيد و آنها فرار كردند و عمر بدون آنكه بر كسى دست يابد به مدينه بازگشت . « 2 »
( 1 )
سريّه بشير به سوى غطفان
در اخبار مربوط به خيبر نقل كرديم كه كنانة بن ابى الحقيق ، رئيس يهوديان خيبر ، به سوى عيينة بن حصن غطفانى رفت و از او كه چهار هزار نفر « 3 » نيرو داشت ، دعوت كرد كه به يارى آنها بشتابند و در مقابل نصف خرماى خيبر در آن سال مال آنها باشد « 4 » آنها دعوت وى را قبول كردند و وارد قلعهء نطاة شدند ؛ اما بر اموال و عيال خويش ترسيدند و به يهوديان پشت كردند و بازگشتند .
( 2 ) راهنماى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به سوى خيبر ، حسيل بن نويره أشجعى بود . او بعد از خيبر در سال هفتم در منطقهء جناب « 5 » كه مربوط به غطفانىها بود ، زندگى مىكرد . وى روزى به مدينه آمد و بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله وارد شد . آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله از او سؤال كرد : از پشت سرت چه خبر ؟ گفت : در حالى جناب را ترك كردم كه عيينة بن حصن به عدهاى از غطفانىها پيغام فرستاده بود : آيا شما پيش ما مىآييد يا ما پيش شما بياييم ؟ جواب داده بودند : شما نزد ما بياييد تا به طور دسته جمعى بر محمد حمله كنيم ! حال ممكن است به تو يا همپيمانان تو حمله كنند . ابو بكر و عمر گفتند : بشير بن سعد را به سوى آنها بفرست . آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله بشير را فراخواند و پرچمى براى او بست و سيصد نفر را همراهش كرد و به آنها دستور داد ، شبها حركت كنند و روزها مخفى شوند و حسيل بن نويره هم به عنوان راهنما با آنها حركت كرد . آنها به همين صورت حركت كردند تا در منزلگاه سلاح در پايين خيبر فرود آمدند . آنگاه از آنجا خارج شدند و تا جايى كه ممكن بود به آن قوم نزديك شدند . سپس راهنماى خود را جلو فرستادند تا براى آنها خبر بياورد . او رفت و پس از ساعتى بازگشت و گفت : آنان چارپايان خود را رها كرده و به استراحت پرداختهاند . مسلمانان به آنان حملهور شدند و چارپايان زيادى را به غنيمت گرفتند . وقتى كه چوپانها مىخواستند مانع شوند ، آنها را ترساندند و از آنجا آنها به بلندىهاى آن منطقه پناه بردند .
هامش
( 1 ) . تربة : منطقهاى است كه از مكه به طرف صنعاى يمن چهار شبانه روز راه است ؛ چنان كه در طبقات ابن سعد ، ج 2 ، ص 85 و التنبيه و الاشراف ، ص 227 آمده است .
( 2 ) . مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 722 .
( 3 ) . همان ، ج 2 ، ص 650 .
( 4 ) . همان ، ج 2 ، ص 262 .
( 5 ) . همان ، ج 2 ، ص 650 .