حاضر و از جملهء على عليه السّلام از جاى خود برخاستند و بيرون رفتند .
( 1 )
وصيت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به على عليه السّلام
شيخ مفيد مىنويسد : پس از آنكه افراد از پيش آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله بيرون رفتند ، فرمود : برادرم ، على بن أبي طالب و عمويم را پيش من بياوريد . آن دو را فراخواندند و آنها نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله حاضر شدند .
آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله رو به عمويش كرد و پرسيد : اى عباس ، اى عموى رسول خدا ، آيا وصيت مرا مىپذيرى و به وعدههايم عمل مىكنى و ديون مرا مىپردازى ؟
عباس گفت : اى رسول خدا ، عموى تو پيرمردى پا به سن گذاشته و عيالوار است و تو همانند ابر ، سخاوتمند و كريم بودهاى و ممكن است بر عهدهء تو ، وعدهاى باشد كه عموى تو نتواند آن را انجام دهد !
پس از آن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رو به على عليه السّلام كرد و پرسيد : اى برادر من ، آيا وصيت مرا مىپذيرى و به وعدههايم عمل مىكنى و ديون مرا مىپردازى و بعد از من به انجام كارهاى خانوادهام ، اقدام مىكنى ؟
على عليه السّلام فرمود : بله ، اى رسول خدا .
( 2 ) آنگاه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله درخواست كرد كه شمشير ، زره و تمام لوازم شخصى و حتى پارچهاى را كه در جنگها به شكم مىبست بياورند . پس از آن كه اين وسايل را حاضر كردند ، همه آنها را به على عليه السّلام سپرد . سپس انگشترش را از دست بيرون آورد و فرمود : اين را هم بگير و به دست كن . آنگاه على عليه السّلام را در بغل گرفت و سپس فرمود : با نام خدا به منزلت برو . « 1 »
( 3 ) شيخ صدوق با سند خود از ابن عباس روايت كرده است : هنگامى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در بستر بيمارى افتاده بود و عدهاى از اصحاب آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله در اطرافش بودند ، عمار بن ياسر از او پرسيد : اى رسول خدا ، پدر و مادرم به فدايت ، اگر آن واقعه رخ داد چه كسانى از ما ، شما را غسل بدهند ؟
آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله فرمود : فقط على بن أبي طالب ، زيرا هنگامهء غسل ، ملائكه او را يارى مىدهند . عمار پرسيد : پدر و مادرم به فدايت ، اگر اين واقعه رخ داد ، چه كسى بر شما نماز بخواند ؟
هامش
- رسول خدا ، پدر و مادرم به فدايت . حال كه أجل تو نزديك شده است ، چه دستور مىفرماييد ؟ فرمود : اى پسر عباس ، با هر كسى كه با على عليه السّلام مخالف است ، مخالف باش و هيچگاه پشتيبان و دوست آنها مباش . پرسيدم : اى رسول خدا ، چرا به مردم دستور نمىدهى كه با او مخالفت نكنند . آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله گريه كرد و فرمود : اى پسر عباس ، علم پروردگار نسبت به آنها سبقت گرفته است . قسم به كسى كه به حق ، مرا به پيامبرى مبعوث كرده است ، هر كسى كه با على عليه السّلام مخالفت ورزيده و حق او را انكار كرده ، از دنيا خارج نمىشود ، مگر اينكه خدا به خاطر نعمتى كه آن را ضايع كرده است ، بر او خشم مىگيرد . اى پسر عباس ، مواظب باش كه دربارهء على عليه السّلام شك نكنى ، زيرا شك در على عليه السّلام به منزله كفر به خداست .
( 1 ) . ارشاد ، ج 1 ، ص 285 ؛ شيخ صدوق ، علل الشرايع ، ج 1 ، ص 198 ، باب 131 ، حديث 1 ، از امام باقر عليه السّلام و در حديث 2 و 3 از زيد بن على عليه السّلام ؛ شيخ طوسى ، أمالى ، حديث 1244 ، از على عليه السّلام .