تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة التاريخ الإسلامي ( تاريخ تحقيقى اسلام ) ( فارسي ) — صفحة 502

مساهمون:

ص٥٠٢
( 1 )

آيات سه‌گانه اوّل

آيه‌هاى اول و دوم سورهء مائده متناسب با مناسك حج است كه مىفرمايد : « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، به قراردادهاى خود وفا كنيد . براى شما گوشت چارپايان حلال گرديده است ، جز آنچه حكمش بر شما خوانده مىشود . در حالى كه نبايد شكار را در حال احرام ، حلال بشماريد و خدا هرچه بخواهد فرمان مىدهد ، اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، حرمت شعائر خدا و ماه حرام و قربانى بىنشان و قربانىهاى نشانه‌دار و زائران بيت الحرام را كه فضل و خشنودى پروردگار خود را مىطلبند ، نگه داريد . و چون از احرام بيرون آمديد ، مىتوانيد شكار كنيد و البته نبايد كينه‌توزى گروهى كه شما را از مسجد الحرام بازداشتند ، شما را به تعدّى وادارد و در نيكوكارى و پرهيزگارى با يكديگر همكارى كنيد و در گناه و تعدّى دستيار هم نشويد و از خدا پروا كنيد كه خدا سخت كيفر است . » و از آنجا كه در آيهء اول وعده داده است كه حيوانات حرام گوشت را هم بيان كند ، مىفرمايد : « بر شما حرام شده است : مردار ، خون ، گوشت خوك ، آنچه كه به نام غير خدا كشته شده باشد ، حيوان حلال گوشت خفه شده ، حيوان به چوب مرده ، از بلندى افتاده ، به ضرب شاخ مرده و آنچه كه درنده از آن خورده باشد ، مگر آنچه را كه زنده دريافته و سر بريده و همچنين آنچه براى بت‌ها سربريده شده و نيز تقسيم چيزى به وسيلهء تيرهاى قرعه . اين كارها نافرمانى از خداست . . . و هركس دچار گرسنگى شود ، بى آن كه به گناه متمايل باشد ، اگر از آنچه منع شده است ، بخورد ، بدون شك خدا او را مىآمرزد ؛ زيرا خداوند آمرزيده و مهربان است . » محرمات چهارگانه‌اى كه در ابتداى اين آيه آمده است ، براى چهارمين مرتبه در اينجا ذكر گرديده است و پيش از آن در آيهء 14 از سورهء انعام ( پنجاه و پنجمين سورهء نازل شده ) و در آيهء 115 از سورهء نحل ( هفتادمين سورهء نازل شده ) و در آيهء 173 از سورهء بقره ( هشتاد و هفتمين سورهء نازل شده ) ، تكرار گرديده است و حتى شبيه ذيل آيه كه مىفرمايد : « و هركس دچار گرسنگى شود ، بىآن كه . . . » در آيات فوق تكرار گرديده است . ( 2 ) پس آيه محرمات جديدى را ذكر نكرده است و اين قسمت از آيه كه مىفرمايد :
« وَ الْمُنْخَنِقَةُ وَ الْمَوْقُوذَةُ وَ الْمُتَرَدِّيَةُ وَ النَّطِيحَةُ وَ ما أَكَلَ السَّبُعُ . . .
وَ ما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلامِ . . . »
؛ حيوان خفه شده ، به چوب مرده ، از بلندى افتاده ، به ضرب شاخ مرده ، دريده شده و . . . اگر چه كلمات جديدى را به كار برده است ، ولى در واقع همهء آن‌ها از مصاديق ميت هستند .