( 1 ) دو هزار نفر از مسلمانان براى عمرهء قضا از مدينه خارج شدند . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در جحفه « 1 » محرم شد و پس از حركت ، تلبيه مىگفت و مسلمانان هم آن را تكرار مىكردند . در مرّ الظّهران عدهاى از قريشيان به محمد بن مسلمه و بشير بن سعد و افرادشان برخوردند و ديدند كه سلاحهاى زيادى به همراه خود دارند ؛ براى همين به سرعت نزد قريشيان رفتند و آنها را از اسبها و سلاحهاى زيادى كه مسلمانان به همراه داشتند ، آگاه كردند .
( 2 )
فرستادهء قريش
در منطقهء ياجج « 2 » كه نزديك منطقهء حرم مىباشد ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با اصحاب خود و شترهاى قربانى و سواره نظام به هم رسيدند و اطراق كردند .
قريشيان ، مكرز بن حفص بن أحنف را همراه عدهاى از افراد قريش فرستادند آنها رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را در منطقهء يأجج ملاقات كردند و گفتند : اى محمد ، به خدا قسم كه در ايام خردسالى و بزرگسالى به دروغ و نيرنگ شناخته نشدهاى . آيا مىخواهى كه با اسلحه در حرم بر قوم خودت وارد شوى در حالى كه شرط كردهاى تنها با سلاح مسافر ؛ يعنى شمشيرهاى غلاف شده بيايى ؟ ! رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : ما جز به همان صورت وارد حرم نمىشويم ! مكرز به سرعت به مكه بازگشت و اعلام كرد كه محمّد با اسلحه وارد حرم نمىشود و به شرطى كه با شما بسته وفادار است .
( 3 ) رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله دستور داد شترهاى قربانى را پيشاپيش وى حركت دهند و در منزل ذى طوى نگاه دارند . او دويست نفر را براى محافظت از اسلحهها انتخاب كرد و أوس بن خولى را مسئول آنها قرار داد .
آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله بر ناقهء خود ، قصواء « 3 » سوار شد و اصحابش در حالى كه شمشيرهاى خود را حمايل بسته بودند اطراف او را گرفته و تلبيه مىگفتند . آنها به همين صورت پيش رفتند تا به ذى طوى رسيدند . تلبيه گفتن قطع نشد تا اينكه خانهها و چادرهاى مكه را ديدند . سپس آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله از راه ثنيّه كه مشرف بر حجون است ، وارد مكه شد .
قريشيان به همديگر گفتند : نمىخواهيم نگاهمان به محمد و اصحابش بيفتد ؛ براى همين به بالاى
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 4 ، ص 251 - 252 ، حديث 10 و 13 و الفقيه ، ج 2 ، ص 275 ، حديث 7 .
( 2 ) . عاتق بن غيث بلادى در كتاب مختصر معجم معالم مكة التاريخيه در مورد منطقهء يأجج مىنويسد : امروز به اسم ياج شناخته مىشود و در راه مكه به مدينه قرار دارد و داراى باغهاى ضعيف و چاهى است به نام چاه مقيت كه تمام اهل مكه آن را مىشناسند و اين منطقه از تنعيم تا مرّ الظّهران به طول 33 كيلومتر را شامل مىشود كه شمال آن مقتل حبيب بن عدى بوده است كه در يوم الرجيع به شهادت رسيده است ، و اين مطلب در مجلهء ميقات الحج ، ج 7 ، ص 241 آمده است .
( 3 ) . از امام صادق عليه السّلام نقل خواهد شد كه آن ناقه ، عضباء بوده است .