( مسأله 7 ) : هرگاه دو مجتهد در فقاهت مساوى باشند و علم يا
ظن ( 1 ) يا احتمال به تفاوت آن دو نفر با هم حاصل نشود ، شخص بعد از فحص
و جستجو ، در تقليد هر يك مخير است ( 2 ) و اگر در اين صورت علم يا مظنه به
أورعيت يكى ببرد تقليد اورع احوط است بلكه خالى از قوت نيست .
( مسأله 8 ) : اگر يكى از آن دو مجتهد مساوى ، اوثق در فتوى باشد
اوثق مقدم است ( 3 ) ولى اعلم عادل بر اعدل عالم مقدم است ( 4 ) .
( مسأله 9 ) : هرگاه مقلد در مسأله بقاء بر تقليد ميت ، تقليد مجتهد
حى را كرد كه بقاء را جايز يا واجب مى دانست ، بعد از فوت اين مجتهد بايد در
اين مسأله نيز به مجتهد حى اعلم رجوع نمايد ( 5 ) .
هامش
( 1 ) محقق حائرى : ظن در ابتداء تقليد معتبر است و اما در عدول به مجتهدى
كه ظن به اعلميت او دارد احتياط در ترك عمل به ظن است ( * 1 ) .
( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : و اگر در صورت عدم علم به تفاوت ،
اخذ به احوط القولين نمايد ، به مقتضاى جزم رفتار نموده است و همچنين است هرگاه
بعد از مرگ مجتهدى كه در حيات او از وى تقليد مى نموده ، كه اخذ به احوط از قول او
و قول حى اعلم نمايد .
محمد كاظم طباطبائى : اگر چه احوط در صورت دوم اخذ به احوط القولين است .
( 3 ) ميرزاى شيرازى : يعنى شدت اعتماد بر او بيشتر است .
( 4 ) محمد باقر شيرازى : اعلم عادل بر اعدل عالم در فتوى مقدم است ليكن در
نيابت از حضرت ولى عصر ( عج ) و ولايت ، اعدل مقدم بر اعلم است .
( 5 ) محمد باقر شيرازى : تفصيل مطالب بيان گرديد .
( * 1 ) محمد باقر شيرازى : اگر ظن در مرحله بقاء باشد احوط و بلكه اقوى
عدم عمل به آن است و اگر در حدوث و به صورت شك سارى باشد اظهر اعتبار آن است .