( 1 ) سپس نميرى بصرى محلههاى مهاجرين را ذكر مىكند و از جمله خانهء جهينه بن زيد و خانهء مصطلق بن سعد و كعب بن عمرو و سه خانهء مربوط به بنى أفصى و سه خانهء مربوط به بنى قيس بن عيلان را مىشمارد كه دوازده خانواده در آنها زندگى مىكردهاند و از ميان قريش ، ابتدا بنى اسد بن عبد العزى ؛ يعنى زبير بن عوّام و برادرش عبد الرحمن بن عوّام و حكيم بن خرام و نوف بن عدى و هبّار بن أسود و ذؤيب بن حبيب را ذكر مىكند . و خانهء طليب بن كثير از عبد قصى و خانهء عمرو بن عاص از بنى لهم و دو خانهء مربوط به بنى محارب بن فهر و سه خانهء مربوط به بنى جمع و چهار خانهء مربوط به بنى تيم را نقل مىكند كه عبارتند از : ابو بكر و دخترش اسماء و طلحة بن عبيد الله و هم پيمان آنها ، صهيب رومى .
( 2 ) شش خانهء مربوط به بنى عامر بن لؤى را ذكر مىكند كه از جملهء آنها خانهء عبد الله بن ابى سرح است ( كه از مهاجران اوّليه نبوده است ) و هشت خانهء مربوط به بنى عدىّ بن كعب را ذكر مىكند كه از جملهء آنها خانه عمر و پسرش عبد الله بن عمر مىباشند و هشت خانهء مربوط به بنى مخزوم را ذكر مىكند كه از جملهء آنها منزل أرقم بن ابى الأرقم و خالد بن وليد ( بعد از فتح مكه ) و خانهء هم پيمان آنها ، عمار بن ياسر است كه عمر آن را بعد از مراجعت وى از شام براى او بنا كرد و اصل آن را امّ سلمه ، همسر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به وى بخشيده بود و در حال حاضر اين خانه در اختيار بعضى از فرزندانش مىباشد و برخى از آن را فروختهاند كه در اختيار فضل بن يحيى برمكى قرار گرفته است و قبل از اين ، عمار خانهاى داشت كه در ضلع غربى ( به سوى يمن ) قرار داشت و به مسجد ضميمه شد .
خانهاى را هم براى هم پيمان آنها ؛ خراش بن اميه كلبى ذكر مىكند و مىگويد : اين خانه در كوچهء ( صفّارين - مسگران ) قرار داشت و در آن در بازار ( خبّازان - نانوايان ) باز مىشد و او آن را وقف اولاد خودش كرده بود . « 1 »
( 3 ) در مورد خانههاى بنى زهره ، پنج خانه را ذكر مىكند كه مال عبد الرحمن بن عوف زهرى بوده است كه عبارت بودند از : « دار مليكه » و « دار القضاء » و « الدار الذّميمه » و « دار الضيقان الكبرى - ميهمان خانهء بزرگ » و خانهاى كه فرزندش سهيل به عبد اللّه بن جعفر فروخت و او آن را به معاويه فروخت و در اختيار منيره قرار گرفت و سپس مال يحيى برمكى شد و آنگاه از وى مصادره شد . گفته است كه سه عدد از اين خانهها « القرائن » و « الجنابذ » ناميده مىشد كه ضميمهء مسجد گرديد .
برادرش ، عبد الله بن عوف در آنجا خانهاى تهيه كرد كه به عنوان وقف بر فرزندانش باقى مانده ، و گفته است كه سعد بن ابى وقّاص زهرى خانهاى را در مصلّى و در كنار كوچهء حمّارين براى خود تهيه كرد در حالى كه دو خانهء ديگر در محلّهء بقال داشت .
هامش
( 1 ) . تاريخ مدينه ، ج 1 ، ص 243 - 246 .