الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ . رَبَّنا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ . رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ . رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ . فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ »
؛ مسلما در آفرينش آسمانها و زمين و رفت و آمد شب و روز عبرتى است براى خردمندان . آنان كه ايستاده و نشسته و به پهلو خفته خدا را ياد مىكنند و در آفرينش آسمانها و زمين مىانديشند . پروردگارا ! اين جهان را بيهوده نيافريدهاى ، تو منزهى ، ما را از عذاب آتش نگه دار ، پروردگارا ! ما نداى منادى توحيد را شنيديم كه دعوت مىكرد : « به پروردگارتان ايمان آوريد ! » و ما ايمان آورديم . پروردگارا ! آنچه را از طريق پيامبران به ما وعده فرمودى به ما مرحمت فرما و ما را در روز رستاخيز رسوا نكن ، زيرا تو هيچگاه از وعدهء خود تخلف نمىكنى . و خداوند درخواست آنها را پذيرفت . من كار هيچ كس را ، خواه زن باشد يا مرد ، تباه نخواهم كرد و همه از يكديگرند .
( 1 ) در اين آيات منظور از ذكر حضرت على عليه السّلام است و منظور از انثى ، فواطم هستند و على عليه السّلام از فواطم و آنها از على عليه السّلام هستند . در ادامه آمده است :
« فَالَّذِينَ هاجَرُوا وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أُوذُوا فِي سَبِيلِي وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ »
؛ من گناهان مهاجران و آنان را كه از خانههاى خود رانده شدند و در راه من آزار ديدند و جنگ كردند و كشته شدند مىبخشم و آنها را به درون باغهايى كه جويبارها در آن روان است مىبرم .
( 2 ) رسول الله صلّى اللّه عليه و آله به على صلّى اللّه عليه و آله فرمود : اى على ، تو اوّلين نفر از اين امّت هستى كه به خدا و رسولش ايمان آوردى و اولين كسى هستى كه به سوى خدا و رسولش هجرت كردى و آخرين كسى هستى كه از رسول خدا ( جدا مىشوى ) قسم به آن كه جانم در دست اوست ، هيچ مؤمنى تو را دوست ندارد ، مگر كسى كه خداوند قلب او را براى ايمان امتحان كرده باشد و كسى به جز منافق يا كافر با تو دشمنى نمىورزد .
عبيد الله بن ابى رافع مىگويد : على بن ابى طالب خوابيدن خود در جاى پيامبر در ليلة المبيت و پناه بردن نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله را به غار اين گونه يادآور مىشد :
جان فداى كسى شدم كه بهترين كسى است كه بر روى ريگهاى زمين پا نهاده است ، و بهترين كسى است كه بر بيت العتيق و حجر اسماعيل طواف كرده باشد .
آن شب را در جايى گذراندم كه چشم انتظار بودم كسى مرا اسير يا پاره پاره كند ، در حالى كه من