خواهد ماند .
امامان شيعه همواره پيروان خود را وادار مىساختند كه هر ساله مراسم يادبود اين فاجعهء دردناك را برپا دارند و به عزادارى بپردازند ؛ و بدين ترتيب بهترين افراد كسانى هستند كه سفارش رهبران خود را پيروى مىكنند و ياد عاشورا را زنده نگه مىدارند . بدون شك پيشوايان شيعه والاترين افراد هستند كه بر ديگران فضيلت و برترى دارند و نمونههاى بارزى هستند كه هر كس مىتواند از آنان پيروى كند و سنّت رسول اللّه ( ص ) را از آنان فراگيرد .
سيّد على جلال حسينى كه از نويسندگان معاصر مصرى است كتابى در شرح زندگانى امام حسين ( ع ) تدوين كرده و در قسمتى از مقدمهء آن ضمن بر شمارى صفات و سجاياى آن حضرت و تمجيد از برپايى مراسم يادبود امام ( ع ) مىنويسد :
راستى كه هر امّتى به خوبى آگاه است كه مىبايست توجّه خاصّى به تاريخ زندگانى بزرگان خود داشته باشد و در ثبت و ضبط حوادث و اخبار آنان بكوشد . خواه شخصيت اين افراد در يكى از زمينههاى دينى و يا در امور دنيايى باشد بدان گونه كه ديگر افراد بتوانند از رويدادهاى آن درس فراگيرند .
در ميان اين بزرگان كه در فضيلت و شخصيّت هيچ كس به پايهء او نمىرسيد ، حضرت ابو عبد اللّه الحسين ( ع ) بود . وى پسر دخت رسول اللّه ( ص ) و گل خوشبوى پيامبر و فرزند امير المؤمنين ( ع ) و تربيتيافتهء خاندان نبوّت بوده و شريفترين نسب را داشته و از روحى و الا و ممتاز برخوردار بوده است .
او كه به همهء فضايل و مكارم اخلاق و صفات و اعمال نيك آراسته بود ، در همّت و شجاعت به حدّ اعلى و در جود و بخشندگى كم نظير بود . به اسرار علم و دانش واقف و در سخنورى و خطابه در كمال فصاحت و يارى كردن حق و نهى از منكر و مبارزهء با ظلم و ستم ، و در عين عزّت و توانايى متواضع بود . در عدل و داد ، صبر ، حلم ، جوانمردى ، پارسايى و تقوا به حدّ كمال رسيده و همچنين در سلامت فطرت و جمال و زيبايى خلقت و عقل و نيروى جسمى ممتاز بود ؛ و علاوه بر همهء اين صفات حميده ، در عبادت و اعمال خير از قبيل نماز ، روزه ، حج ، جهاد در راه خدا ، احسان و نيكى گوى سبقت را از ديگران مىربود .
موقعى كه امام ( ع ) در مدينه و يا شهر ديگرى اقامت داشت ، اكثر افراد در محضر آن حضرت به كسب علم و دانش مىپرداختند ، و از انوار درخشان اعمال و رفتار و فضايل و اخلاق كريمه و تهذيب نفس وى بهرهمند مىشدند . و با فصاحت و بلاغت بيان آن حضرت خود را مىآراستند . امام حسين ( ع ) در سخاوت و بخشش با اموال خود به يارى مستمندان مىپرداخت . نسبت به فقرا متواضع و فروتن بود . خلفاى عصر او در تعظيم و تكريم وى مىكوشيدند . صدقه و احسان نسبت به يتيمان را همواره ادامه مىداد . نسبت به مظلومين يار و ياور بود . در اكثر اوقات به عبادت خداوند مشغول بود . بيست و پنج بار با پاى پياده از مدينه تا مكه به زيارت حج رفت .
آن حضرت در اكثر جنگها به خصوص در برابر لشكريان معاويه و خوارج همراه پدرش به مبارزه مىپرداخت . امام حسين ( ع ) در دوران حيات خود پرچم هدايت و ارشاد را در دست داشت و زندگانى پرماجراى او براى جويندگان راه راست چون خورشيدى درخشان محسوب مىشود و آثار فضل و كرامتش نمونهء بارزى است كه همگان را بهرهمند مىسازد .
پس بدون ترديد ، يادآورى و برپايى مراسم سوگوارى در شدايد و مصائب جانسوز امام ( ع ) كه بىشك
سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 96
مساهمون: السيد محسن الأمين
ص٩٦