تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 275

مساهمون:

ص٢٧٥
طلب حوائج از مردم انسان را به خوارى و مذلت كشد و حيا را ببرد و وقار را بكاهد و خود نوعى فقر حاضر است و آنكه از مردم حاجتى نخواهد خود بىنيازى موجود است . هر كس عملش نيكوتر باشد ، نزد خدا محبوب‌تر است ، و به راستى كه بزرگوارترين شما نزد خدا كسى است كه بدانچه نزد خداست راغب‌تر باشد ، و آنكه از همه به نجات از عذاب خدا نزديك‌تر است ، كسى است كه ترس وى از خداوند بيشتر است ، و آنكه خلقش وسيع‌تر است به خدا نزديك‌تر خواهد بود ، و پسنديده‌ترين شما نزد خداوند كسى است كه سعى و تلاش وى در جهت بهبود زندگى اهل و عيال خود بيشتر باشد و به راستى كه گرامىترين شما نزد خدا پرهيزگارترين شما است . امام ( ع ) به يكى از فرزندان خود گفت : پسر جانم ، بنگر كه با پنج كس همنشينى و مصاحبت نكنى و در سفر و حضر از رفاقت و دوستى با ايشان برحذر باشى . وى گفت : پدر عزيز ، آنها چه كسانى هستند ؟ آن حضرت فرمود : مبادا با دروغگو همنشين شوى كه چون سراب است . دور را نزديك و نزديك را به تو دور نمايد . مبادا با فاسق و بدكار همنشين شوى ، كه تو را به يك لقمه و يا كمتر بفروشد . مبادا هم صحبت بخيل شوى كه او در نهايت احتياج ، تو را واگذارد . مبادا با فرومايه و نادان طرح دوستى بريزى كه مىخواهد سودت رساند ، امّا زيانت مىزند . هرگز با قاطع رحم مصاحبت مكن كه من او را در قرآن كريم ملعون يافتم . شخص مسلمان وقتى معرفت و دينش كامل است كه سخنى را كه برايش مفيد نيست ترك گويد ، و كمتر به بحث و جدل بپردازد ، و بردبار و شكيبا و خوش‌خو باشد . اى فرزند آدم ، پيوسته خير و نيكبختى با تو همراه است . اما به اين شرط كه خود را پند دهى و به حساب خود رسيدگى كنى ، و ترس از خدا را شعار خودسازى و به لباس پرهيزگارى و حذر خود را آراسته دارى . اى فرزند آدم ، تو از اين سرا به آن سرا خواهى رفت ، و روزى برانگيخته مىشوى و در برابر خداى عزّ و جل قرار مىگيرى . پس بكوش تا براى سؤالات او جوابى آماده‌سازى . براى قريشى و عربى حسب و نسب نيست جز به تواضع ، و بزرگوارى و كرامت نيست ، جز به تقوى ؛ و كردارى نيست جز به نيت ، و عبادت نيز جز به دانستن مسائل دينى نيست . مؤمن كسى است كه دعاى او از يكى از سه اثر خارج نيست . يا برايش ذخيره گردد ، يا در دنيا برآورده شود ، يا بلايى را كه امكان داشت بر وى هجوم برد ، از او بگرداند . به راستى كه شخص منافق ديگران را نهى كند و خود از عصيان و گناه بازنايستد . امر كند و خود به كار نبندد ، و چون به نماز ايستد رو به هر سو كند ، و چون به ركوع رود ، زانو زند و آنگاه كه سجده كند همانند مرغى است كه منقار به زمين زند . بىآنكه روزه بگيرد شام كند و جز خوردن شام فكر و هم ديگرى ندارد ، بىآنكه بيدارى كشد صبح كند و در فكر خوابيدن است . مؤمن كردارش آميخته با حلم و بردبارى است . بنشيند تا بر علم و اطلاع خود بيفزايد و خموشى گزيند تا سالم ماند . امانت را به دوستان هم نگويد ، و شهادت بيگانه را نهان نسازد . كار حق را براى خود نمايى انجام ندهد و از روى شرم موجب ترك آن نشود . اگر از وى ستايش كنند و پاكش دانند از آنچه گويند بيم كند و از آنچه ندانند آمرزش خواهد ؛ و جهل و نادانى هر كه او را نشناسد زيانش نرساند . آن حضرت شخص بيمارى را بديد كه بهبود يافته بود . گفت : گوارا باد بر تو كه گناهانت پاك گرديد . به راستى كه خدا تو را ياد كرد . او را ياد كن ، و شكر و سپاس او را به جاى آور .