تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 246

مساهمون:

ص٢٤٦
اثراتش در دلها ، خود بالاترين دليل بر حسن بلاغت و كمال فصاحت آن حضرت است . تنها نگاهى به صحيفهء كاملهء سجاديه ، و بدايع معانى و فصاحت الفاظ و بلاغت عبارات و تركيب كلمات و سخنان زيبا و لطايف و حقايق الهى و زيبايى و شكوه و قدرت روحى كه در تعبيرات روح‌پرور حضرت سجاد ( ع ) ، ديده مىشود خود اين حقيقت را آشكار مىسازد ، كه در فصاحت و بلاغت هيچ كس به پايهء آن حضرت نرسيده است . چنان كه صحيفهء كامله به انجيل آل محمد ( ص ) شهرت يافته ، و كلمات معجزآسا از صحيفهء سجاديه و ادعيه و غيره كه از آن حضرت باقى مانده است ، خود اعجازيست كه تا حال كسى از فصحاى عرب نتوانسته است به مانند آنها بياورد ؛ و در برابر عظمت آن خاضع و خاشع گرديده‌اند . و ما در صفحات آينده در بخش كتب و آثار آن حضرت صحيفهء كامله را به تفصيل مورد بحث قرار خواهيم داد .

ورع و پارسايى امام

امام سجاد ( ع ) كه به كليهء فضايل اخلاق آراسته بود ، در پارسايى و تقوى نيز در عصر خود سرآمد اقران بود ، چنان كه ابو نعيم در كتاب الحليه به سند خود از صالح بن حسان روايت كرده كه مردى به سعيد بن مسيب گفت : من از فلان شخص پارساتر نديده‌ام . سعيد گفت : آيا على بن الحسين را ديده‌اى ؟ وى گفت : خير . سعيد گفت : در ورع و پارسايى هرگز مانند على بن الحسين ( ع ) نديده‌ام . و در مرآة الجنان از قول جماعتى از پيشينيان كه در ميان آنها سعيد بن مسيب را نيز مىتوان نام برد روايت است كه گويند : ما هرگز در تقوى و پارسايى مانند على بن الحسين ( ع ) نديده‌ايم .

احسان به مادر

يكى از صفات خاص آن حضرت اين بود كه نسبت به مادر بىاندازه نيكى و احسان مىكرد . در مرآة الجنان آمده است كه زين العابدين ( ع ) به طرز بىسابقه‌اى با مادر خود به نيكى رفتار مىكرد ؛ اما در عين حال از غذا خوردن با وى امتناع مىورزيد . ياران و نزديكان آن حضرت كه پىدرپى از اين موضوع جويا مىشدند ، به وى مىگفتند : شما از نيكوترين و اصيل‌ترين مردم هستيد و نسبت به مادر بيش از همه به نيكى رفتار مىكنيد . پس چگونه است كه از غذا خوردن با وى ابا داريد ؟ وى پاسخ مىداد : بيم دارم به لقمه‌اى دست برم كه او زودتر متوجه آن شده باشد و به همين جهت از من برنجد .

رفق و مدارا با حيوان

ابو نعيم در حليه به سند خود از عمرو بن ثابت آورده است كه على بن الحسين ( ع ) كه نسبت به هر كس به نيكى و احسان رفتار مىكرد ، به شترى كه از مدينه به مكه سفر مىكرد نيز هرگز كوچك‌ترين صدمه‌اى وارد نمىساخت . شيخ مفيد در ارشاد به سند خود روايت كرده است كه : شتر على بن الحسين ( ع ) در يكى از سفرهاى حج