فو اللّه لا ادرى و اني لواقف * افكر في امري على خطرين
ا أترك ملك الري و الري رغبة * ام ارجع مذموما بقتل حسين
و في قتله النار التى ليس دونها * حجاب و ملك الري قرة عين
سپس حمزة بن مغيرة بن شعبه خواهرزادهء وى بيامد و گفت : دايى جان تو را به خدا سوگند مىدهم به مقابلهء حسين ( ع ) مرو كه گناه پروردگارت كردهاى و رعايت خويشاوندى نكردهاى . به خدا چنانچه از دنيا و مال خويش بگذرى و حكومت همهء زمين را داشته باشى و واگذارى ، از آن بهتر كه با ريختن خون حسين به ديدار خدا روى . ابن سعد گفت : ان شاء اللّه نمىروم .
سپس عمر بن سعد نزد ابن زياد رفت و گفت : مگر حكومت رى را به من واگذار نكردهاى ؟ مردم نيز از اين امر اطلاع دارند . از اين رو بهتر نيست كه مرا به جانب رى بفرستى و يكى ديگر از اشراف كوفه را براى نبرد با امام حسين روانه سازى ؟ آنگاه عدهاى از افراد سرشناس كوفه را براى ابن زياد نام برد . ابن زياد در پاسخ او گفت : من در اين مورد با تو مشورت نكردم . چنانچه خود مايل هستى ، فرماندهى سپاه را به عهده گير . در غير اين صورت از حكومت رى معزول خواهى بود .
عمر بن سعد گفت : حال كه چنين است خواهم رفت و بدين ترتيب نبرد با امام حسين ( ع ) را پذيرفت . پس ابن سعد با چهار هزار سرباز جهت مقابلهء با حسين ( ع ) به راه افتاد و حرّ و يارانش نيز زير نظر وى قرار گرفتند . از اين رو تعداد نظاميان آنها به پنج هزار نفر رسيد . ديرى نپاييد كه شمر نيز با چهار هزار سرباز سررسيد . ابن زياد در پى آنها بازهم دو هزار سرباز به فرماندهى يزيد بن ركاب كلبى ، حصين بن تميم سكونى با چهار هزار نفر ، فلان مازنى همراه با سه هزار نفر و نصر بن فلان را با دو هزار سرباز روانه كربلا ساخت . و تا روز ششم محرّم تعداد نظاميانى كه روانه مىساخت همچنان اضافه مىكرد . با كعب بن طلحه سه هزار ، و شبت بن ربعى رياحى با هزار سرباز و حجار بن ابجر نيز با هزار نفر و با اين عدّه جمعا بيست و پنج هزار به كربلا روانه كرده بود . و بازهم تا آنجا كه مىتوانست افراد نظامى خود را افزايش مىداد . چنان كه مدّتى نگذشت كه تعداد سواره و پيادهء سربازان او را تا سى هزار نوشتهاند . شيخ مفيد در كتاب ارشاد به روايت امام صادق ( ع ) تعداد نظاميان را سى هزار ذكر كرده ، اما در تاريخ طبرى آمده است كه : عمر بن سعد با چهار هزار نفر از كوفه به كربلا وارد شد . سبط ابن جوزى در تذكرة الخواص چنين آورده است : ابن زياد ، عمر بن سعد را با چهار هزار سرباز جهت مقابلهء با حسين ( ع ) بفرستاد و با پانصد سوار نيز آنان را جهت نظارت بر آب مجهّز ساخت . مسعودى مىگويد : همهء افرادى كه در نبرد با حسين ( ع ) روانهء كربلا شدند به خصوص از اهالى كوفه بودند . طبرى در جايى ديگر از كتاب خود جنگآوران ابن سعد را شش هزار نفر ذكر كرده است . نگارنده معتقد است ، نوشتهء سبط ابن جوزى كه مىگويد : همهء ياران ابن سعد چهار هزار نفر بودهاند صحيح به نظر نمىرسد ؛ زيرا مطابق همهء روايات ، عدد چهار هزار همان كسانى بودهاند كه همراه با خود او به كربلا آمدند و پس از آن ابن زياد تعداد بسيارى را به كمك او فرستاد و شيخ مفيد نيز اين امر را تأييد كرده است ، و حرّ نيز با همراهان خود به او پيوسته بود . و روايت شيخ مفيد كه تعداد آنان را شش هزار آورده نيز مردود خواهد بود . از اين رو همان رقم سى هزار صحيحتر به نظر مىرسد . به هر حال ابن زياد به ابن سعد نوشت : با آن همه كسان و تجهيزات كه براى تو فراهم كردهام جاى هيچ گونه بهانهاى