3 - بعقيده « سعيد بن جبير » حكم زيادتر بودن گناه شراب و قمار جلوتر از بيان حكم حرمت آنها است .
4 - قتاده ميگويد از اين آيه حكم حرمت شراب و قمار استفاده نميشود ولى آيهاى كه در سوره مائده مىباشد كه ميفرمايد :
« إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ . . . »
حرمت شراب و قمار را مىرساند
وَ يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ . . .
- ( و اى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) از تو مىپرسند كه چه چيز بايد انفاق كنند و سؤال كننده عمرو بن جموح بود كه از انفاق در جهاد و بعضى گفتهاند از صدقهها سؤال كرد
( قُلِ الْعَفْوَ . . .
- ( اى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله ) بگو « عفو » و در اين كه منظور از « عفو » چيست اقوالى گفته شده است :
1 - آنچه از مخارج زن و فرزند زياد مىآيد يا به كلى آنچه بدان نيازى نيست ( ابن عباس - قتاده ) .
2 - حد وسط ميان اسراف و سختگيرى است ( حسن - عطا ) و همين معنا از امام جعفر صادق عليه السلام نيز نقل شده است .
3 - آنچه كه از خوراك سال زياد بيايد اين معنا از امام محمّد باقر عليه السلام نقل شده است و فرمود حكم اين آيه با آيه زكات نسخ شد و « سدى » نيز همين را گفته است .
4 - قسمتى از مال كه از همه پاكيزهتر و بهتر است .
الْعَفْوَ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ . . .
- ( خداوند آيات خود را براى شما اين چنين بيان مىنمايد ) مراد از آيات ، براهين و دليلها است بر انفاق و شراب و قمار و بعضى گفتهاند مراد براهين همه احكام اسلام است .
لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ . . .
- تا اين كه در امور دنيا و آخرت تفكّر و تدبّر نموده ، بدانيد دنيا جاى گرفتارى ، ذلّت ، فناء است ولى آخرت محل بقاء و پاداش مىباشد بنا بر اين در دنيا زهد ورزيد و متمايل به آخرت باشيد و بعضى گفتهاند كلمه
« فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ »
متعلق و مربوط به « يبيّن » است يعنى خداوند در مورد شراب